อบรมครูวอลดอร์ฟ

เมื่ออาทิต์ที่แล้วหม่ามี้ได้มีโอกาสไปเข้าอบรมครูวอลดอร์ฟระดับประถม หลังจากที่ได้ศึกษาด้วยตัวเองมาระยะนึง พอรู้ว่ามีการเปิดรับสมัครเข้าอบรมก็ตัดสินใจได้ทันที แต่เนื่องจากการอบรมนี้กินเวลายาวถึง 7 วันติดต่อกัน หม่ามี้เลยต้องนัดแนะกับป่ะป๊าอย่างดี ต้องขอให้ป๊าช่วยลางานมา 3 วันเพื่อดูแลเลมอน ฝากคุณตาคุณยาย 1 วัน ที่เหลือเป็นวันหยุดก็ฝากป๊าอีก นานมาแล้วที่ไม่ได้ทำอะไรอย่างงี้ รู้สึกเหมือนกลับเป็นเด็กอีกครั้ง แต่เป็นเด็กที่มีความกระตือรือร้นอยากรู้อยากเห็น หม่ามี้ตั้งใจมากอ่ะ แต่ละวันกลับบ้านมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยอย่างกะออกไปรบมา บางวันก็อินมากจนเก็บเอาไปฝันถึง กลับมาบ้านเจอเลมอนยิ่งรู้สึกคิดถึง ยิ่งรู้สึกอยากดูแลหนูให้ดี มี้ดีใจที่ได้เข้าอบรมนี้ ถึงแม้จะมีบางอย่างที่เรายังเข้าไม่ถึง ยังมีคำถามซ้ำๆกับตัวเองและกับป๊า แต่มันทำให้เราอยากรู้มากขึ้นอีก กะว่าจะเอาหนังสือที่เคยอ่านแล้วไม่เข้าใจมาพยายามอ่านอีกครั้ง อบรมรอบหน้าต้องหาโอกาสไปอีกแน่นอน Advertisements

ของเล่นจากป้ากิ่ง

ใกล้จะหมดเทอมแล้ว หม่ามี้กับเลมอนขยันและแข็งแรงมาก ไปบ้านป้ากิ่งทุกอาทิตย์ไม่เคยป่วยไม่เคยขาดเลย เลมอนมีร้องบอกจะไปบ้านป้ากิ่งอีก มี้ก็ดีใจต้องคอยบอกหนูว่าเรานัดป้ากิ่งไว้ทุกวันพุธ ไปวันอื่นเดี๋ยวไม่เจอนะ จากที่ไปมาจะครบเทอมแล้ว มี้สังเกตได้ว่า เลมอนยังเกร็งๆไม่ค่อยยอมเดินเองเวลาเห็นคนไม่รู้จักเยอะแยะไปหมด โดยเฉพาะถ้าคนไม่รู้จักเป็นผู้ใหญ่ เลมอนรักความสะอาดเวลามือเปื้อนดินเปื้อนทรายก็จะไม่ยอมทำอะไรต่อต้องให้มี้พาไปล้างก่อน ไม่ยอมเล่นบ่อทราย ไม่กล้าเดินบนทราย สงสัยมี้จะเลี้ยงเลมอนแบบรักษาความสะอาดเกินไป เลมอนไม่กล้าถอดรองเท้าเดิน มี้พยายามชวนเลมอนเล่นบ่อทรายมา 3 อาทิตย์ละ เจ้าหนูแค่ยอมยืนนิ่งๆสังเกตการณ์คนอื่นๆบนทราย แต่ยังไม่กล้าเล่นไม่กล้าใช้มือโกยทราย และสุดท้ายเลมอนยังเล่นของเล่นไม่เป็น เจ้าหนูจะชอบหยิบแต่ตุ๊กตาแกะเอามาคล้องคอตัวเองตัวนึง อีกตัวนึงเอามาคล้องคอมี้ พวกของเล่นไม้กับลูกสะบ้า หนูไม่หยิบมาเล่นเองเลย อ่อ มีหยิบไม้หนีบไม้มาเล่นบ้าง  2-3 อาทิตย์มานี่ป้ากิ่งให้พวกเราช่วยกันขัดไม้จะได้แบ่งกันเอาไปให้ลูกเล่นที่บ้าน ช่วงสายๆของทุกวันมี้เลยชวนเลมอนมานั่งขัดไม้กัน เลมอนไม่ค่อยได้ช่วยเท่าไหร่จะมาเดินเล่นนอกบ้านมากกว่า มี้ได้ไม้มา 4 ท่อนเล็กๆ ให้ป่ะป๊าเลื้อยไม้ที่บ้านมาเพิ่ม เดี๋ยวจะต้องรีบขัดละ ให้หนูฝึกเล่นจริงจังซะที มี้จะเก็บของเล่นสำเร็จรูปให้หมด ให้หนูฝึกใช้จินตนาการดีกว่า

ฝึกเข้าห้องน้ำ

ก่อนหน้านี้หม่ามี้เคยพยายามฝึกเลมอนให้นั่งชักโครกเวลาอึ ตอนนั้นหนูอายุประมาณขวบครึ่ง เคยทำสำเร็จอยู่ครั้งสองครั้ง แต่แล้วก็ล้มเหลว พอหนูทำท่าเบ่งมี้รีบอุ้มมาวางชักโครก เจ้าหนูก็อึไม่ออกซะงั้น มี้เลยลองถอย แล้วไปหาซื้อกระโถนมาให้หนูนั่งแทน แต่ก็รู้สึกว่าไม่มีประโยชน์ เพราะหนูมักจะอึเสร็จแล้วค่อยมานั่งกระโถน ประกอบกับเจ้าหนูตัวค่อนข้างเล็ก น้ำหนักตกเกณฑ์มาโดยตลอด มี้เลยคิดว่าหนูคงยังไม่พร้อมจริงๆ มาตอนนี้ 2 ขวบ จะ 5 เดือนละ เลยกลับมาฝึกหนูแบบจริงจังอีกครั้ง ไปหาซื้อกางเกงในเด็กเล็กไซส์เล็กสุดเจ้าหนูใส่ก็ยังหลวม อยู่บ้านเลิกใส่แพมเพิร์ส แรกๆก็ฉี่รดกางเกงวันละหลายๆรอบ เคยต้องเปลี่ยนกางเกง 6-7 รอบเฉพาะช่วงเช้า พอบ่ายมี้เหนื่อยเลยให้ใส่แพมเพิร์สแทน ฝึกมาประมาณ 2-3 อาทิตย์แต่ไม่ค่อยต่อเนื่องเท่าไหร่ เพราะบางวันออกไปข้างนอกบ้านก็จะให้ใส่แพมเพิร์ส จนเมื่อวานนี้ เลมอนมีพัฒนาการที่ดีขึ้นมาก เป็นวันแรกที่เจ้าหนูไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองฉี่หรืออึราดกางเกงเลย หนูมาบอกมี้ทุกครั้งว่า ฉี่ๆอึๆ มี้ก็อุ้มหนูขึ้นนั่งชักโครกได้ทันตลอด เพราะเรานัดแนะกันจนเข้าใจว่าถ้าเลมอนปวดขึ้นมานะ ให้อั้นเอาไว้ก่อน รีบบอกมี้แล้ววิ่งไปห้องน้ำเลย มี้ภูมิใจในตัวหนูมาก ส่วนวันนี้ต้องออกไปบ้านป้ากิ่ง เลยให้หนูใส่แพมเพิร์ส ระหว่างที่อยู่บ้านป้ากิ่งเกิดปวดฉี่ขึ้นมาเลยบอกมี้ แล้วตัวเองก็นึกคิดได้ว่า “อุ้ย เลมอนใส่แพมเพิร์สอยู่ ฉี่ได้เลย” แล้วเจ้าหนูก็ทำท่าย่อเข่า เหมือนเบ่งฉี่ แล้วก็ยืดตัวขึ้นมายืนปกติ เก่งแล้วนะเจ้าจิ๋ว

ความทรงจำของเมื่อวานนี้

เลมอนรู้ภาษาขึ้นเยอะแล้ว มีความทรงจำของสิ่งที่เคยเกิดขึ้นและชอบเล่าชอบพูดถึง แต่หนูยังไม่เข้าใจเรื่องเวลา ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นตอนไหน หนูจะมาเล่าเป็นเมื่อวานนี้ตลอด เมื่อเช้าไม่ยอมนอน เลมอนจะมาเล่าว่า “เมื่อวานนี้เลมอนไม่ยอมนอนเหรอ” สองวันก่อนไปแกล้งเพื่อนจนเพื่อนร้องไห้ เลมอนบอก “เมื่อวานนี้เลมอนแกล้งเพื่อน เพื่อนก็ร้องไห้” อาทิตย์ก่อนฉี่รดบนเตียงนอนคุณยาย เลมอนบอก “เมื่อวานนี้เลมอนฉี่ราด” ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้วคือเมื่อวานนี้ของหนู ช่างจำช่างเล่า หรืออีกอย่างที่ยายชอบเรียกก็คือ ‘ขี้โม้’ นั่น เอง 😁

ทำบัวลอยรอบ 2

บ่ายวันนี้ชวนเลมอนขึ้นมาเล่นในห้องเย็บผ้ากัน พอดีหม่ามี้เย็บกางเกงของหนูค้างไว้อีกนิดเดียวจะเสร็จละ แค่ใส่ยางยืด เจ้าหนูนั่งเล่นไปซักพักก็บอกปวดฉี่ มี้รีบวางมืออุ้มหนูไปเข้าห้องน้ำ ห้องน้ำข้างบนไม่มีฝารองนั่งสำหรับเด็กด้วย หนูเลยฉี่ไม่ออก เอ้า ใส่กางเกงกลับไปนั่งเล่นต่อ แป๊บเดียวเจ้าหนูบอกฉี่ๆ มี้รีบคว้าหนูวิ่งไปห้องน้ำอีกรอบ ฉี่ไม่ออกอีก ใส่กางเกงกลับห้อง ในระหว่างที่มี้กำลังเย็บเข้าได้เข้าเข็มอยู่นั้น เจ้าหนูบอกเลมอนฉี่ มี้หันไปถามเชิงดุนิดนึงเพราะคิดว่าเลมอนแกล้ง ปวดจริงเหรอ อย่าแกล้งมี้สิ เลมอนยิ้มๆหัวเราะ มี้หันกลับมาเย็บผ้าต่อ เจ้าหนูบอกเลมอนฉี่อีกครั้ง มี้กำลังจะหันไปดุ ปรากฏเธอฉี่ออกมาแล้ว โธ่ อุตส่าห์ทำได้ดีมาตลอดวันเจ้าหนูเอ๋ย หลังจากทำความสะอาดใส่กางเกงใหม่เสร็จ เลมอนบอกว่าจะลงไปกินบัวลอยข้างล่าง อ่าว วันนี้ไม่มีบัวลอยนะ เลมอนจะกินจริงๆเหรองั้นต้องช่วยกันทำก่อนนะ เลมอนพยักหน้า เอา บอกว่าจะลงไปกินบัวลอยข้างล่าง โอเค งั้นมี้ปิดจักร ปิดแอร์ ลงข้างล่างกัน รอบนี้ลองทำเป็นครั้งที่ 2 หลังจากได้วิชามาจากบ้านป้ากิ่ง มีความฮึกเหิม ทำ 3 สีเลยละกัน สีขาว สีฟ้าอัญชัน สีเหลืองฟักทอง ระหว่างรอนึ่งฟักทองก็ปั้นบัวลอยสีขาวไปพลางๆ เจ้าม่อนหยิบมาคลึงๆเป็นหนอน บางทีก็บิแป้งออกมาใส่ถาดเลย มี้ต้องหยิบมาปั้นใหม่ แต่อันเป็นหนอนก็ยอมให้เค้าทำไป จะได้มีผลงานของตัวเอง ปั้นสีขาวเสร็จ ทำน้ำอัญชันเข้มๆผสมแป้งเป็นสีฟ้า…

เพาะเมล็ดฝ้าย

ไม่ได้ไปบ้านป้ากิ่ง 1 อาทิตย์เพราะโรงเรียนปิดกลางภาค มาวันนี้ไปถึงปุ๊บเจ้าเลมอนก็จะเข้าไปนั่งชิงช้าเลย แต่ละอาทิตย์ที่ไปโรงเรียนเห็นความเปลี่ยนแปลงตลอด ดูเหมือนโรงเรียนกำลังปรับปรุงภูมิทัศน์ ตั้งแต่สร้างสหกรณ์ ปรับถนนลูกรังที่เป็นหลุมเป็นบ่อ ทำท่อระบายน้ำ ปรับทางเดินริมบึงและพื้นที่รอบสหกรณ์  วันนี้มี้เห็นเด็กๆกำลังตัดต้นฝ้าย ต้นตะขบที่ให้ร่มเงาตรงแคร่ก็เหลือแต่ตอ ป้ากิ่งบอกว่ามันโค่นลงมาเพราะวันก่อนฝนตกหนักลมพัดแรง แต่คิดว่ามันยังไม่ตายน่าจะโตขึ้นได้ใหม่ ช่วงทำงานบนบ้าน มี้กำลังหัดเย็บตุ๊กตาวอลดอร์ฟตัวแรก จริงๆก็ไม่ยากเท่าไหร่แต่ค่อยๆทำไป พอดีเห็นที่โรงเรียนมีต้นฝ้ายและเห็นป้ากิ่งเอาใยฝ้ายมาใช้ทำตุ๊กตา มี้เลยถามป้ากิ่งว่า ที่บ้านมีใยสังเคราะห์อยู่ สามารถใช้ได้มั้ย ป้ากิ่งบอกว่าสัมผัสที่ได้มันแตกต่างกัน สำหรับเด็กๆอยากให้ใช้อะไรที่มาจากธรรมชาติมากกว่า มี้เลยขอเมล็ดฝ้ายมาซะเลย จะได้เอามาปลูกไว้ที่บ้าน เมล็ดฝ้ายมันอยู่ติดกับก้อนใยฝ้ายนั่นแหละ ป้ากิ่งบอกว่ามันขึ้นง่าย ที่เห็นในโรงเรียนก็ขึ้นเอง กลับมาบ้านเลยชวนเลมอนมาเพาะเมล็ดฝ้ายกัน ขอกระถางจากคุณยายมา 2 กระถาง หย่อนเมล็ดฝ้ายไปกระถางละ 4 เมล็ด ดูซิจะขึ้นมากี่ต้น ไว้ถ้ามันโตจนออกดอกแตกใยเมื่อไหร่ จะเอามายัดตุ๊กตาให้เลมอนเล่น

พาคุณยายไปเลี้ยงวันแม่

วันนี้พาคุณยายคุณตาไปเลี้ยงวันแม่ดีเลย์ไปสองวัน เพราะปกติเราไม่ชอบฉลองตรงเทศกาล ไม่ชอบคนเยอะ พาคุณยายไปหม่ำสุกี้ร้านเอี่ยวไถ่ ที่ Central Eastville เพราะยายเคยเล็งเอาไว้ อาหารโดยรวมพอใช้ได้ แอบคาดหวังรสชาติสูงกว่านี้ เมนูที่ประทับใจที่สุดก็คือ แปะก๊วยคั่วพริกเกลือ ทุกคนเห็นตรงกันว่าอร่อยแปลกดี ไม่เคยเห็นร้านอื่นทำ อาหารคาวเสร็จ ต่อด้วยขนมร้าน Kyo Roll En ตอนแรกยายเดินไปสเวนเซ่นส์ แต่เห็นป้ายไอติมทุเรียนอยู่หน้าร้านเลยขอบายดีกว่า หม่ำทั้งเค้กโรลทั้งไอติมไปเยอะมากเพราะกินครบ 300 เค้าแถมโรล 1 ชิ้น ตอนสั่งเราไม่รู้ เลยอิ่มสุดๆเลย ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน เจอรถกะป๊อคันนึง ขับอยู่เลนกลางปล่อยควันขาวฟุ้งเลย เจ้าเลมอนเห็นก็ตื่นเต้นใหญ่ แล้วก็พูดว่า “อุ้ย รถอันนี้ ร้อน” ฮ่ะฮ่าๆ ขำกันใหญ่ หนูเลมอนนี่เริ่มมีการเชื่อมโยงเป็นเหตุเป็นผลแล้วนะ

มันต้มขิง

ไปบ้านป้ากิ่งมาหลายอาทิตย์ ได้ทำได้กินของว่างต่างๆกันไป เป็นถั่วเขียวต้มน้ำตาลบ้าง ลูกเดือยต้มน้ำตาลบ้าง มันต้มขิงบ้าง ล่าสุด ป้ากิ่งให้ปั้นบัวลอย มี 2 สีด้วยนะ สีเหลืองจากฟักทอง สีม่วงจากดอกอัญชัน แต่ไม่ใช่บัวลอยน้ำกะทิ เป็นบัวลอยน้ำขิง เลมอนกินหมดขอเติมอีกถ้วย แต่ถ้วยที่ 2 กินไม่หมดละ มี้ต้องเหมาเอง นี่เลยจุดประกายให้มี้อยากชวนเลมอนมาช่วยกันทำขนมกัน เริ่มจากง่ายๆก่อน มันต้มขิงนี่แหละ มี้ซื้อมันเทศญี่ปุ่นมา ล้างๆแล้วปอกเปลือก หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ให้เลมอนช่วยหยิบใส่หม้อ เจ้าหนูช่วยมี้แป๊บเดียวก็เล่นซะละ มี้เอาหม้อไปใส่น้ำแล้วก็ตั้งบนเตา ให้เริ่มเดือดนิดๆก็ใส่น้ำตาลทรายแดงไป 1 ช้อนโต๊ะพูนๆ เลมอนมาปีนเก้าอี้นั่งยองชะเง้อดู ซักพักใส่ขิงลงไป 2 ชิ้น ให้พอมีกลิ่นนิดหน่อยแต่ไม่อยากได้รสขิงเข้มนัก กลัวเจ้าหนูจะกินไม่ได้ มือว่างละแค่รอให้น้ำเดือดพล่านซักพัก มี้อุ้มเลมอนขึ้นมาดู เลมอนถามใหญ่ว่าอะไร แล้วก็บอก “เลมอนจะกินมันต้มขิงๆ” จ้า มี้รู้แล้ว เสร็จละ ปิดเตาได้ มี้รีบตักใส่ถ้วยเพราะหนูน้อยร้องจะกินอยู่นั่นแหละ กลัวมันจะร้อนเกินไปเลยหยิบน้ำแข็งก้อนเล็ก 3-4 ก้อนจากตู้เย็นใส่ลงไปด้วย คนๆให้พออุ่น เลมอนนั่งหม่ำๆใหญ่เลย ใช้ช้อนตักกินเองด้วยนะ ไม่เหมือนเวลากินข้าวเลยที่จะชอบใช้มือมากกว่า น้ำขิงหกไหลเลอะโต๊ะ…

สีเขียว

ว่างเว้นจากการระบายสีน้ำแบบ wet-on-wet ไปพักใหญ่ เพราะมี้ขี้เกียจเอากระดาษมาแช่น้ำ เมื่อวานเลมอนบอกจะระบายสีน้ำ มี้เลยจัด wet-on-wet ให้ คราวนี้ให้ใช้สีน้ำเงินกับสีเหลือง พอได้อุปกรณ์พร้อม หนูน้อยจัดแจงป้ายสีลงกระดาษทันที ใช้สองมือด้วยนะ มือขวาถือพู่กันจุ่มสีเหลือง มือซ้ายถือพู่กันจุ่มสีน้ำเงิน ป้ายๆวนๆ มีความสุขมาก วันนี้มี้เข้าใจละว่าทำไมเค้าถึงแนะนำให้เด็กระบายสีน้ำแบบ wet-on-wet เพราะทันทีที่เราป้ายสีลงบนกระดาษ สีมันจะแพร่ออกไปตามความชุ่มของน้ำที่กระดาษดูดซับไว้ ซึ่งถ้าเป็น wet-on-dry สีมันจะแพร่น้อยกว่าหรือบางทีก็ไม่แพร่เลยถ้าเราปาดน้ำออกจากพู่กันไปเยอะก่อนระบาย แล้ววันนี้ในที่สุดเลมอนก็พูด “สีเขียว” ออกมา มี้ไม่ต้องพูดไม่ต้องอธิบายให้มากความ ได้แต่อมยิ้มในใจ ว่าหนูน้อยได้ค้นพบสีใหม่แล้ว เลมอนบอกว่า “เลมอนจะเอาสีเขียวอีก” มี้ก็ได้แต่บอกว่าตะกี้หนูทำยังไงก็ทำอย่างงั้นแหละ 555 ไม่รู้ว่าหนูจะเข้าใจจริงๆรึยังว่าสีเขียวมาจากไหน มี้จะเก็บไว้ให้หนูเข้าใจได้ด้วยตัวเองนะ

ของขวัญวันครบรอบ 9 ปี

เมื่อวันที่ 22 มิ.ย. ที่ผ่านมาเป็นวันครบรอบแต่งงาน 9 ปีของมี้กับป๊า และเป็นวันที่เลมอนอายุครบ 2 ขวบ 2 เดือนพอดีเลย ป๊าถึงกับลางานพามี้กับเลมอนไปกินเค้ก และก็พาไปดูจักรเย็บผ้าตัวใหม่ด้วย ^.^ จริงๆมี้เคยเปรยๆกับป๊าไว้ตอนวันเกิดมี้แหละ อิอิ แต่บังเอิญมือถือที่ใช้มาตั้งแต่ตอนออกจากงาน ประมาณ 3 ปีกว่ามันเริ่มไม่ไหวละ ป๊าเลยจัด P10 ให้ก่อน ได้โอกาสมี้เลยไปลองดูจักรยี่ห้อเดิมแต่อัพเป็นรุ่นที่แพงขึ้น คือ ยี่ห้อ Elvira หาข้อมูลจากในอินเตอร์เนตมาพอสมควร เอาผ้าที่เราอยากลองเย็บดูไปด้วย เนื่องจากรุ่นปัจจุบันที่ใช้อยู่คือ Smoothie ใช้มา 5-6 ปีแล้ว เราค่อนข้างรู้ใจและรู้ปัญหาว่าบางทีเวลาเย็บผ้าหนาหลายชั้นฝีเข็มจะกระโดด ปกติมี้ชอบเย็บกระเป๋า เย็บเสื้อผ้าบ้าง ก็เลยอยากได้รุ่นที่ค่อนข้างรับมือกับทั้งผ้าทั้งแผ่นใยได้ดี ไปลองรุ่น Innova กับ Renova Touch พนักงานขายก็ให้คำแนะนำได้ดี ต้องบอกว่าขายของเก่ง จากที่ตอนแรกมี้รู้สึกเอนเอียงไปที่อีกยี่ห้อนึงมากกว่า กลายเป็นประทับใจ ลองเย็บผ้ากับแผ่นใยที่เตรียมไป ความรู้สึกมันต่างจากตอนใช้ Smoothie ที่ต้องคอยลุ้นพอสมควรเลย และที่ชอบมากคือตรงที่มีฟีเจอร์ผูกปมด้ายกับตัดด้ายให้เลยหลังเย็บเสร็จนี่ล่ะ ลองจนพอใจแล้วก็ไปลองอีกยี่ห้อนึงบ้าง Bernina นั่นเอง…

รองเท้าต้องวางอย่างนี้

ระหว่างมี้ล้างจานมื้อกลางวัน เจ้าหนูมาเล่นอยู่ใกล้ๆ ซักพักมี้หันไปมอง อ่าว เจ้าหนูกำลังเล่นรองเท้าที่ใส่ออกไปเดินข้างนอกเมื่อเช้าอยู่ มี้เลยบอกเลมอนว่า “เลมอนไม่เล่นรองเท้านะ มันสกปรกอ่ะ เอามาวางเก็บดีๆลูก” เจ้าหนูก็ดูจะฟังเข้าใจ แล้วก็เก็บรองเท้าพลางพูดว่า “มันต้องวางอย่างนี้” มี้หันไปมองอีกทีก็ได้รูปนี้แหละ 

Terrible Two เริ่มต้นแล้วสินะ

หลายวันมานี่หนูเลมอนมีความหงุดหงิดงอแงเวลาที่คนอื่นทำอะไรไม่เป็นดั่งใจ เจ้าหนูอยากทำนู่นนี่นั่นเอง อยากให้หม่ามี้นั่งตรงนั้น อยากให้ป๊ายืนตรงนี้ พอไม่ได้รับการตอบสนองหรือพอผู้ใหญ่ทำอะไรให้ก็จะมีอาการงอแงโมโหแล้วก็กระโดดๆ มี้ต้องใช้ความอดทนและใจเย็นมากอ่ะโดยเฉพาะเวลากลางวันที่เราอยู่บ้านกันสองคน ในขณะที่มี้กำลังเตรียมอาหารหรือทำงานบ้านนู่นนี่นั่น มี้พยายามจะเข้าใจหนูนะ แต่บางอย่างมี้ก็ไม่อ่อนข้อ ปล่อยให้หนูร้องจนสงบเอง แล้วมี้ถึงจะอุ้มปลอบ แต่กว่าจะสงบก็นานพอดูเลย มี้รู้สึกว่ายังมีหลายอย่างที่เราอาจจะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีพอ มี้จะพยายามพูดสอนหนูให้น้อยลงแล้วทำให้ดูมากขึ้น เพราะเด็กวัยนี้ยังไม่รับรู้เหตุผลมากมาย เค้าเรียนรู้จากการเลียนแบบต้นแบบมากกว่า มีเรื่องตลกด้วย วันก่อนตื่นเช้ามามี้ลงมาข้างล่างกำลังจะเตรียมอาหารเช้า เข้าไปในห้องครัวก็ตกใจรีบเดินออกมาเลย เพราะว่ามีปีเตอร์ตัวโตเกาะถาดอาหารของเลมอนอยู่ ตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านนี้เกือบ 9 ปีแล้วไม่เคยเจอปีเตอร์เลย นี่เป็นครั้งแรก ยอมรับว่าตกใจมากอ่ะแต่ต้องรักษากิริยา กลัวเลมอนจะเห็นแล้วเลียนแบบ มี้ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยโทรไปหาป่ะป๊า ระหว่างที่กำลังคุยกับป๊า มี้คงเผลอแสดงอาการกลัวออกมาโดยการทำเสียงร้อง “ฮือๆ” เลมอนได้ยินแล้วถามว่า “หม่ามี้เสียใจเหรอคะ” มี้ไม่ได้เสียใจค่ะลูกแต่มี้กลัว อ่าา บอกเลมอนแค่ว่า “เปล่าค่ะ มี้ไม่ได้เสียใจ” หลังว่างสายป่ะป๊า ต้องรวบรวมความกล้าเพื่อหยิบถาดออกไปไว้ข้างนอกก่อน ทำไปก็ขนลุกไปกลัวมันวิ่งพล่านหรือบินขึ้นมา นึกถึงตอนนั้นก็ยังขนลุกไม่หาย แต่โชคดีมันค่อนข้างนิ่งมาก มี้เลยทำได้สำเร็จ เยส