หลงลูกสาว

2 สัปดาห์ที่ผ่านมา เลมอนมีพัฒนาการทางด้านการพูดขึ้นเยอะเลย ทำให้บ้านมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะด้วย ชักจะหลงลูกสาวตัวเองละสิ 

วันก่อนเลมอนเอากล่องใส่แว่นของคุณตามาเล่น เปิดออกมาเจอผ้าเช็ดแว่น พอดีหม่ามี้กำลังนั่งพับผ้าอยู่ เลมอนก็จะเอาผ้าเช็ดแว่นมาพับกับมี้ คุณตาบอกให้เอามานี่ เค้าใช้กันอย่างนี้ พลางเช็ดเลนส์แว่นให้ดู “นี่ ใสปิ๊งละ” แล้วตาก็เอามาใส่ เจ้าเลมอนมองตาม แล้วก็ยิ้ม พูดว่า “น่ารัก” ฮ่าๆๆๆ ขำกันใหญ่ คุณยายส่งเสียงแซว เจ้าเลมอนก็หันมาบอก “ยายน่ารัก” ฮ่าๆๆๆ ปากหวานจริงนะสาวน้อย

มาวันนี้ไปบ้านป้ากิ่งกัน ป้ากิ่งชวนปั้นแป้งทำขนมบัวลอย ระหว่างทำป้ากิ่งก็เริ่มร้องเพลง เจ้าหนูก็ถาม “ป้ากิ่งร้องเพลงอะไร” ป้ากิ่งบอกเพลงนวดแป้ง เจ้าหนูถามอีก “ป้ากิ่งร้องเพลงอะไร” ป้ากิ่งได้แต่ยิ้ม มี้เลยนินทาหนูให้ป้ากิ่งฟัง ว่าเวลาอยู่บ้านหนูชอบถามอะไรซ้ำๆอย่างงี้แหละ ถามแล้วถามอีก ป้ากิ่งบอกว่าก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างยิ้มๆไป มี้ต้องฝึกวิทยายุทธเพิ่มละ

พอขึ้นไปบนบ้าน เลมอนทำท่าง่วงอ่ะ ดูดนิ้วแล้วก็จะให้มี้อุ้ม มี้เลยอุ้มหนูไว้บนตัก ซักพักน้องนินินที่นั่งข้างๆคุณแม่เค้าจับให้นอนเลย มี้ก็เลยให้เลมอนนอนข้างๆมั่งบอกว่าอย่าแกล้งนินินนะ เจ้าม่อนไม่วายเอามือไปจับหน้าจับตาน้อง มี้ต้องรีบห้าม แล้วก็ก้มไปจ้องหน้านินินซะใกล้เลย ซักพักเจ้าหนูพูดขึ้นมาอย่างดีใจว่า “เลมอนเห็นเลมอนในตานินิน” โอย เจ้าหนู มี้นี่ยิ้มแก้มพองอยู่ในใจเลย หนูไม่เคยสังเกตไม่เคยพูดอย่างงี้มาก่อนเลย มี้ดีใจมากอ่ะ แต่ไม่แสดงออก แฮะๆ หลงรักเจ้าหนูจริงๆ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s