เลมอนอยากขับรถ

ตอนเย็นระหว่างนั่งรถไปบ้านอาม่า เลมอนพูดขึ้นมาว่า “เลมอนอยากขับรถตรงนี้” หม่ามี้ก็บอกหนูไปว่า “ยังขับไม่ได้น้า ต้องรอหนูโตก่อน มีใบขับขี่ก่อนถึงจะขับรถได้” ไปถึงบ้านอาม่า หม่ำข้าวเสร็จ เจ้าหนูเอารถดุ๊กดิ๊กของเจ้หลีมาเล่นเหมือนทุกที แล้วก็หยิบพวงกุญแจรูปหัวแพนด้ามาถือไว้ในมือ ยกขึ้นโชว์แล้วบอกว่า “หม่ามี้ เลมอนได้ใบขับขี่ เลมอนได้ใบขับขี่” เล่นเอามี้กะป๊านี่ขำเลย ความคิดเพ้อฝันของเด็กเป็นอย่างงี้เองสินะ

เพาะเมล็ดฝ้าย

ไม่ได้ไปบ้านป้ากิ่ง 1 อาทิตย์เพราะโรงเรียนปิดกลางภาค มาวันนี้ไปถึงปุ๊บเจ้าเลมอนก็จะเข้าไปนั่งชิงช้าเลย แต่ละอาทิตย์ที่ไปโรงเรียนเห็นความเปลี่ยนแปลงตลอด ดูเหมือนโรงเรียนกำลังปรับปรุงภูมิทัศน์ ตั้งแต่สร้างสหกรณ์ ปรับถนนลูกรังที่เป็นหลุมเป็นบ่อ ทำท่อระบายน้ำ ปรับทางเดินริมบึงและพื้นที่รอบสหกรณ์  วันนี้มี้เห็นเด็กๆกำลังตัดต้นฝ้าย ต้นตะขบที่ให้ร่มเงาตรงแคร่ก็เหลือแต่ตอ ป้ากิ่งบอกว่ามันโค่นลงมาเพราะวันก่อนฝนตกหนักลมพัดแรง แต่คิดว่ามันยังไม่ตายน่าจะโตขึ้นได้ใหม่ ช่วงทำงานบนบ้าน มี้กำลังหัดเย็บตุ๊กตาวอลดอร์ฟตัวแรก จริงๆก็ไม่ยากเท่าไหร่แต่ค่อยๆทำไป พอดีเห็นที่โรงเรียนมีต้นฝ้ายและเห็นป้ากิ่งเอาใยฝ้ายมาใช้ทำตุ๊กตา มี้เลยถามป้ากิ่งว่า ที่บ้านมีใยสังเคราะห์อยู่ สามารถใช้ได้มั้ย ป้ากิ่งบอกว่าสัมผัสที่ได้มันแตกต่างกัน สำหรับเด็กๆอยากให้ใช้อะไรที่มาจากธรรมชาติมากกว่า มี้เลยขอเมล็ดฝ้ายมาซะเลย จะได้เอามาปลูกไว้ที่บ้าน เมล็ดฝ้ายมันอยู่ติดกับก้อนใยฝ้ายนั่นแหละ ป้ากิ่งบอกว่ามันขึ้นง่าย ที่เห็นในโรงเรียนก็ขึ้นเอง กลับมาบ้านเลยชวนเลมอนมาเพาะเมล็ดฝ้ายกัน ขอกระถางจากคุณยายมา 2 กระถาง หย่อนเมล็ดฝ้ายไปกระถางละ 4 เมล็ด ดูซิจะขึ้นมากี่ต้น ไว้ถ้ามันโตจนออกดอกแตกใยเมื่อไหร่ จะเอามายัดตุ๊กตาให้เลมอนเล่น

พาคุณยายไปเลี้ยงวันแม่

วันนี้พาคุณยายคุณตาไปเลี้ยงวันแม่ดีเลย์ไปสองวัน เพราะปกติเราไม่ชอบฉลองตรงเทศกาล ไม่ชอบคนเยอะ พาคุณยายไปหม่ำสุกี้ร้านเอี่ยวไถ่ ที่ Central Eastville เพราะยายเคยเล็งเอาไว้ อาหารโดยรวมพอใช้ได้ แอบคาดหวังรสชาติสูงกว่านี้ เมนูที่ประทับใจที่สุดก็คือ แปะก๊วยคั่วพริกเกลือ ทุกคนเห็นตรงกันว่าอร่อยแปลกดี ไม่เคยเห็นร้านอื่นทำ อาหารคาวเสร็จ ต่อด้วยขนมร้าน Kyo Roll En ตอนแรกยายเดินไปสเวนเซ่นส์ แต่เห็นป้ายไอติมทุเรียนอยู่หน้าร้านเลยขอบายดีกว่า หม่ำทั้งเค้กโรลทั้งไอติมไปเยอะมากเพราะกินครบ 300 เค้าแถมโรล 1 ชิ้น ตอนสั่งเราไม่รู้ เลยอิ่มสุดๆเลย ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน เจอรถกะป๊อคันนึง ขับอยู่เลนกลางปล่อยควันขาวฟุ้งเลย เจ้าเลมอนเห็นก็ตื่นเต้นใหญ่ แล้วก็พูดว่า “อุ้ย รถอันนี้ ร้อน” ฮ่ะฮ่าๆ ขำกันใหญ่ หนูเลมอนนี่เริ่มมีการเชื่อมโยงเป็นเหตุเป็นผลแล้วนะ

หลงลูกสาว

2 สัปดาห์ที่ผ่านมา เลมอนมีพัฒนาการทางด้านการพูดขึ้นเยอะเลย ทำให้บ้านมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะด้วย ชักจะหลงลูกสาวตัวเองละสิ  วันก่อนเลมอนเอากล่องใส่แว่นของคุณตามาเล่น เปิดออกมาเจอผ้าเช็ดแว่น พอดีหม่ามี้กำลังนั่งพับผ้าอยู่ เลมอนก็จะเอาผ้าเช็ดแว่นมาพับกับมี้ คุณตาบอกให้เอามานี่ เค้าใช้กันอย่างนี้ พลางเช็ดเลนส์แว่นให้ดู “นี่ ใสปิ๊งละ” แล้วตาก็เอามาใส่ เจ้าเลมอนมองตาม แล้วก็ยิ้ม พูดว่า “น่ารัก” ฮ่าๆๆๆ ขำกันใหญ่ คุณยายส่งเสียงแซว เจ้าเลมอนก็หันมาบอก “ยายน่ารัก” ฮ่าๆๆๆ ปากหวานจริงนะสาวน้อย มาวันนี้ไปบ้านป้ากิ่งกัน ป้ากิ่งชวนปั้นแป้งทำขนมบัวลอย ระหว่างทำป้ากิ่งก็เริ่มร้องเพลง เจ้าหนูก็ถาม “ป้ากิ่งร้องเพลงอะไร” ป้ากิ่งบอกเพลงนวดแป้ง เจ้าหนูถามอีก “ป้ากิ่งร้องเพลงอะไร” ป้ากิ่งได้แต่ยิ้ม มี้เลยนินทาหนูให้ป้ากิ่งฟัง ว่าเวลาอยู่บ้านหนูชอบถามอะไรซ้ำๆอย่างงี้แหละ ถามแล้วถามอีก ป้ากิ่งบอกว่าก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างยิ้มๆไป มี้ต้องฝึกวิทยายุทธเพิ่มละ พอขึ้นไปบนบ้าน เลมอนทำท่าง่วงอ่ะ ดูดนิ้วแล้วก็จะให้มี้อุ้ม มี้เลยอุ้มหนูไว้บนตัก ซักพักน้องนินินที่นั่งข้างๆคุณแม่เค้าจับให้นอนเลย มี้ก็เลยให้เลมอนนอนข้างๆมั่งบอกว่าอย่าแกล้งนินินนะ เจ้าม่อนไม่วายเอามือไปจับหน้าจับตาน้อง มี้ต้องรีบห้าม แล้วก็ก้มไปจ้องหน้านินินซะใกล้เลย ซักพักเจ้าหนูพูดขึ้นมาอย่างดีใจว่า “เลมอนเห็นเลมอนในตานินิน” โอย เจ้าหนู มี้นี่ยิ้มแก้มพองอยู่ในใจเลย หนูไม่เคยสังเกตไม่เคยพูดอย่างงี้มาก่อนเลย…