มันต้มขิง

ไปบ้านป้ากิ่งมาหลายอาทิตย์ ได้ทำได้กินของว่างต่างๆกันไป เป็นถั่วเขียวต้มน้ำตาลบ้าง ลูกเดือยต้มน้ำตาลบ้าง มันต้มขิงบ้าง ล่าสุด ป้ากิ่งให้ปั้นบัวลอย มี 2 สีด้วยนะ สีเหลืองจากฟักทอง สีม่วงจากดอกอัญชัน แต่ไม่ใช่บัวลอยน้ำกะทิ เป็นบัวลอยน้ำขิง เลมอนกินหมดขอเติมอีกถ้วย แต่ถ้วยที่ 2 กินไม่หมดละ มี้ต้องเหมาเอง นี่เลยจุดประกายให้มี้อยากชวนเลมอนมาช่วยกันทำขนมกัน เริ่มจากง่ายๆก่อน มันต้มขิงนี่แหละ มี้ซื้อมันเทศญี่ปุ่นมา ล้างๆแล้วปอกเปลือก หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ให้เลมอนช่วยหยิบใส่หม้อ เจ้าหนูช่วยมี้แป๊บเดียวก็เล่นซะละ มี้เอาหม้อไปใส่น้ำแล้วก็ตั้งบนเตา ให้เริ่มเดือดนิดๆก็ใส่น้ำตาลทรายแดงไป 1 ช้อนโต๊ะพูนๆ เลมอนมาปีนเก้าอี้นั่งยองชะเง้อดู ซักพักใส่ขิงลงไป 2 ชิ้น ให้พอมีกลิ่นนิดหน่อยแต่ไม่อยากได้รสขิงเข้มนัก กลัวเจ้าหนูจะกินไม่ได้ มือว่างละแค่รอให้น้ำเดือดพล่านซักพัก มี้อุ้มเลมอนขึ้นมาดู เลมอนถามใหญ่ว่าอะไร แล้วก็บอก “เลมอนจะกินมันต้มขิงๆ” จ้า มี้รู้แล้ว เสร็จละ ปิดเตาได้ มี้รีบตักใส่ถ้วยเพราะหนูน้อยร้องจะกินอยู่นั่นแหละ กลัวมันจะร้อนเกินไปเลยหยิบน้ำแข็งก้อนเล็ก 3-4 ก้อนจากตู้เย็นใส่ลงไปด้วย คนๆให้พออุ่น เลมอนนั่งหม่ำๆใหญ่เลย ใช้ช้อนตักกินเองด้วยนะ ไม่เหมือนเวลากินข้าวเลยที่จะชอบใช้มือมากกว่า น้ำขิงหกไหลเลอะโต๊ะ…

เที่ยวพัทยาหน้าฝน

เลมอนชอบพูดบ่อยๆว่า “วันนี้ไปทะเลนะ” “เลมอนจะไปตักทรายที่ทะเล” ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมาหม่ามี้กะป่ะป๊าเลยจัดให้ ไปพัทยารอบสองกัน รอบนี้ขอไปใช้บริการคอนโดของอาโกว เราไม่ได้วางแผนอะไรกันมากแค่ว่าจะต้องไปนั่งเล่นทรายว่ายน้ำทะเลซักที่ วันแรกที่ไปถึงเพลียๆจากการเดินทางกันเพราะรถค่อนข้างเยอะเนื่องจากเป็นวันหยุดยาว ถึงคอนโดก็พักผ่อนกันซักพัก เย็นๆเลมอนงอแงจะว่ายน้ำเลยจัดให้เจ้าหนูว่ายกับคุณป๊าละกัน หม่ามี้ขอเป็นกำลังใจขอบสระ ว่ายน้ำเสร็จไปหม่ำข้าวเย็นกันที่ร้าน The Sky Gallery เปิดหาจากวงใจ ร้านนี้เป็น User’s Choice เลยนะแถมใกล้คอนโดสุดๆ ไปถึงเห็นวิวสวยมากอ่ะ แต่คิวก็ยาวเช่นกัน นั่งรอคิวนานจนท้องไส้กิ่วพอประมาณก็ได้โต๊ะ รีบสั่งรีบหม่ำกัน รสชาติอาหารใช้ได้เลย ค่าอาหารก็รู้สึกว่าสมราคานะไม่ได้แพงเว่อร์ ค่อนข้างประทับใจทีเดียวถ้าไม่เสียตรงรอคิวนานนี่แหละ รุ่งขึ้นไปแวะกินข้าวผัดปูง่ายๆแล้วมุ่งไปหาดทรายแก้วกัน มี้พยายามหาชายหาดอื่นกะว่าจะลองเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง แต่ก็มาจบที่หาดทรายแก้วนี่แหละ หาดอื่นไว้โอกาสหน้าเราไปพักแถวๆสัตหีบกันเลยดีกว่า ไปถึงชายหาดเจ้าเลมอนไม่ยอมยืนไม่ยอมเดินบนทราย มี้ต้องอุ้มไปลงห่วงยางเป็ดในทะเล ตอนขึ้นจากน้ำมาก็ให้อุ้มอีก อุตส่าห์เตรียมที่ตักทรายเล่นมา พามานั่งดูหอยดูปูลม ก่อเนินทรายก็แล้ว เจ้าม่อนไม่ยอมนั่งบนทรายอีก สงสัยต้องพามาทะเลบ่อยๆซะละ เที่ยงเราก็หม่ำกันแถวนั้น บ่ายกลับที่พัก แล้วก็ลงสระว่ายน้ำต่อ เอาให้ตัวเปื่อยกันไป มื้อเย็นลองไปฝากท้องที่ร้าน The Chocolate Factory อยู่ติดกับ The Sky Gallery สรุปว่ามี้กะป๊าชอบร้านเมื่อวานมากกว่า วันที่ 3 เราเลยไปลองอาหารเช้าที่…

สีเขียว

ว่างเว้นจากการระบายสีน้ำแบบ wet-on-wet ไปพักใหญ่ เพราะมี้ขี้เกียจเอากระดาษมาแช่น้ำ เมื่อวานเลมอนบอกจะระบายสีน้ำ มี้เลยจัด wet-on-wet ให้ คราวนี้ให้ใช้สีน้ำเงินกับสีเหลือง พอได้อุปกรณ์พร้อม หนูน้อยจัดแจงป้ายสีลงกระดาษทันที ใช้สองมือด้วยนะ มือขวาถือพู่กันจุ่มสีเหลือง มือซ้ายถือพู่กันจุ่มสีน้ำเงิน ป้ายๆวนๆ มีความสุขมาก วันนี้มี้เข้าใจละว่าทำไมเค้าถึงแนะนำให้เด็กระบายสีน้ำแบบ wet-on-wet เพราะทันทีที่เราป้ายสีลงบนกระดาษ สีมันจะแพร่ออกไปตามความชุ่มของน้ำที่กระดาษดูดซับไว้ ซึ่งถ้าเป็น wet-on-dry สีมันจะแพร่น้อยกว่าหรือบางทีก็ไม่แพร่เลยถ้าเราปาดน้ำออกจากพู่กันไปเยอะก่อนระบาย แล้ววันนี้ในที่สุดเลมอนก็พูด “สีเขียว” ออกมา มี้ไม่ต้องพูดไม่ต้องอธิบายให้มากความ ได้แต่อมยิ้มในใจ ว่าหนูน้อยได้ค้นพบสีใหม่แล้ว เลมอนบอกว่า “เลมอนจะเอาสีเขียวอีก” มี้ก็ได้แต่บอกว่าตะกี้หนูทำยังไงก็ทำอย่างงั้นแหละ 555 ไม่รู้ว่าหนูจะเข้าใจจริงๆรึยังว่าสีเขียวมาจากไหน มี้จะเก็บไว้ให้หนูเข้าใจได้ด้วยตัวเองนะ