นับ 1 ถึง 10

ตั้งแต่นับเลข 1 ถึง 10 ได้ เลมอนก็ขยันนับเลขมากเลย แต่หนูยังนับจำนวนอะไรไม่เป็นหรอกนะ แค่อยู่ๆก็ชอบพูด 1 ถึง 10 ขึ้นมา หรือว่าถ้ามีใครพูด 1 2 เจ้าหนูจะต้องพูดต่อให้ครบ 10 มี้พยายามชวนนับจำนวนสิ่งของต่างๆที่มีไม่ครบ 10 นับยังไงเจ้าหนูก็ได้ 10 ทุกทีสิน่า

Number 7

เลมอน 1 ขวบ 7 เดือน 7 วัน หนัก 7.7 kg สูง 77 cm อะไรจะเลข 7 เยอะขนาดนี้ สงสัยงวดนี้มี้ต้องซื้อ 77 ซะละ แค่อยากบันทึกไว้ว่าวันนี้หนูน้อยได้กระทำการกระโดดลงมาจากโซฟาด้วยตัวเอง 2 รอบ เอาขาและเข่าลงกระแทกพื้นปาร์เก้ ลงมาไม่ร้องซักแอะ พูดแต่ว่า “ล้มๆๆ” ทุกทีเวลาหนูมายืนขอบเตียงหรือโซฟา มี้จะต้องรีบบอกว่าระวังนะ เดี๋ยวตกแล้วเจ็บๆนะ สงสัยมี้คงประเมินหนูต่ำไป เด็กวัยนี้กระโดดลงจากโซฟาได้แล้วสินะ รอดูพรุ่งนี้ว่าจะมีรอยฟกช้ำดำเขียวมั้ย เจ้าตัวเล็กของมี้

วันแห่งการงอแง

วันนี้เลมอนงอแงเรียกหามี้มี้อุ้มทั้งวันเลย เกาะติดมี้แจ ไม่รู้ว่าเป็นอะไรขึ้นมา แถมยังดูดนิ้วตลอดเวลาด้วย นิ้วโป้งซ้ายเริ่มบวมแดงนิดๆ แต่ข้างขวาเกือบหายสนิทละ เวลาเลมอนอยู่กับตายายตามลำพังไม่เห็นงอแงเลย พอเห็นมี้เท่านั้นแหละร้องเรียกงอแงขึ้นมาทันที สงสัยหนูจะติดมี้เกินไปแล้วรึเปล่านะ มี้จะทำยังไงดี

ของหวานกับเด็กน้อย

เวลาเราให้ของหวานกับเด็กมักจะได้รอยยิ้มกลับมา ราวกับว่าเราได้ให้ความสุขกับเค้า ตั้งแต่เลมอนเริ่มทานอาหารเสริมได้ตอน 6 เดือน หม่ามี้พยายามทำอาหารหลากหลายมากมายให้หนูทานและตั้งใจไม่ใส่เครื่องปรุงใดๆนอกจากรสธรรมชาติของวัตถุดิบเอง พอครบ 1 ขวบ ก็เริ่มปรุงด้วยเกลือบ้าง ซีอิ๊วบ้าง น้ำมันหอยบ้าง แต่จะใส่ในปริมาณที่น้อยพอให้มีรสชาติอ่อนๆ ส่วนพวกขนมและของหวานนั้นเริ่มให้ทานบ้างตอน 1 ขวบเช่นเดียวกัน ใจจริงหม่ามี้ไม่อยากให้หนูทานเลยไม่อยากให้ติดหวานติดขนม แต่หนูมีน้ำหนักน้อยตกเกณฑ์หายไปไหนไม่รู้ หม่ามี้เลยผ่อนปรนบ้าง ให้ทานพวกขนมปังกรอบ ขนมปังปิ้ง เค้กเป็นคำๆ ไอติมได้ลองชิมคำเล็กๆยังไม่เคยให้เป็นแท่งเป็นถ้วย แต่ช่วงนี้หนูกินข้าวเก่งขึ้นนะทั้งหม่ามี้และคุณยายสังเกตได้ หวังว่าหนูจะเพิ่มน้ำหนักได้เร็วขึ้นจะได้โตทันน้องๆที่หนักแซงหนูไปแล้ว วันนี้หลังพาหนูไปออกกำลังกายว่ายน้ำเสร็จ ป่ะป๊ากับหม่ามี้พาหนูไปกินขนมกันที่ร้าน Toast ป่ะป๊าเลือก toast ชาเอิร์ลเกรย์ สั่งไปเรียบร้อยระหว่างนั่งรอนึกขึ้นมาได้ว่า อ้าว สั่งชาไป ไม่ทันละ เรานั่งรอกันพักใหญ่เลย ระหว่างนั้นเลมอนมีงอแง หม่ามี้ต้องคอยหลอกล่อ แถมหนูยังขอดูดน้ำของมี้ไปเยอะอีก จุกแน่หนูเอ๊ย ขนมมาเสิร์ฟมีน้ำหวานๆข้นๆรสชาเอิร์ลเกรย์ให้ราดด้วย ป่ะป๊าจัดแจงทำพิธีกรรมถ่ายรูปก่อน ส่วนเลมอนท่าทางจะรอไม่ไหวยื่นมือมาพร้อมส่งเสียงร้องอารมณ์ว่าหนูจะกินๆ ป๊าเลยต้องรีบเก็บกล้องแล้วเริ่มหม่ำกัน หม่ามี้ตัดขนมปังเอาตรงส่วนที่ไม่โดนน้ำราดน้ำหวานให้หนูหม่ำ ตัดสตรอเบอร์รี่เป็นชิ้นเล็กๆกับไอติมปลายช้อนนิดหน่อย ทั้งจานนั่นมี้กับป่ะป๊าเหมากันจนอิ่มเกือบจะแทนมื้อเย็นได้ ป่ะป๊าบอกว่าจานนี้ต้องเป็นผู้ใหญ่กินกันอย่างน้อย 3 คน แต่ในที่สุดเราก็กินกันจนหมด 555 ดูท่าเลมอนตอนเห็นว่าจานโบ๋เบ๋แทบจะเอาหน้าไปจิ้มจานแหน่ะ

เดินเล่นรอบบ้าน

กิจวัตรประจำวันของเลมอนช่วงนี้ก็คือการเดินเล่นรอบบ้านแล้วก็หยิบของชิ้นนู้นชิ้นนี้ หยิบเศษฝุ่นบนพื้น เปิดตู้เปิดลิ้นชักรื้อของรื้อกระเป๋า เดี๋ยวเดินออกห้องนี้เดี๋ยวเข้าห้องนั้น สนุกเค้าล่ะ เดินเล่นในบ้านทั้งวันชักเริ่มเบื่อ มีร้องจะออกไปนอกบ้านบ้าง หม่ามี้เลยต้องปล่อยให้หนูออกไปปลดปล่อยพลังนอกบ้านบ้างในช่วงเช้ากับเย็นๆ เจ้าหนูดูมีความสุข เดินวนไปวนมาซ้ายทีขวาที อยากจะหยิบจับนู่นนี่นั่นไปเรื่อย         เจ้าหนูเหลือบไปเห็นลูกมะเขือก็ร้องจะให้มี้อุ้มเพราะอยากจะจับ พอยื่นมือไปแตะโดนก็สะดุ้งนิดๆ สงสัยตกใจเพราะมันมีขนอ่อนเต็มไปหมด หม่ามี้แอบเสียวอยู่ว่าหนูจะคันมั้ย แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไร วันนี้หนูได้สัมผัสมะเขือจริงๆแล้วนะ เย้    

ตัดชุดเดรสให้เจ้าตัวเล็ก

เนื่องด้วยเมื่อวานนี้มีงานแต่งงานของพี่ที่เคยทำงานทีมเดียวกัน หม่ามี้เลยเตรียมการตัดชุดเดรสให้เจ้าหนูล่วงหน้า จะได้ใส่ชุดที่เข้ากันแม่ลูก ส่วนป่ะป๊านั้นมีเนคไทที่สีเข้ากันก็พอ ในหัวมี้มีแค่นี้เองจะไปเที่ยวไหนไปงานอะไรเราสามคนต้องแมทช์กัน 555 พวกแม่ๆเป็นอย่างงี้กันมั้ยนะมี้ยังข้องใจอยู่ เริ่มจากเลือกชุดของมี้ในตู้เสื้อผ้า กับเลือกผ้าเท่าที่มีอยู่สำหรับตัดชุดเลมอน

Spider Girl

ประเดิมเขียนบล็อคถึงลูกวันแรก ตอนนี้เลมอนอายุขวบครึ่งละ เริ่มมีอาการซนซ่าส์แต่ไม่มากคงเพราะเป็นเด็กผู้หญิง สื่อสารรู้เรื่องมากขึ้น เช้านี้หนูน้อยทำหม่ามี้กับป่ะป๊าขำหนักมาก เนื่องจากเมื่อวานป่ะป๊ามีนัดทานข้าวกลางวันกับเพื่อนๆสมัยเรียนมหาลัย เราได้ไปเจอกับครอบครัวของเพื่อนๆที่ล้วนมีลูกวัยใกล้เคียงกัน