ของขวัญวันครบรอบ 9 ปี

เมื่อวันที่ 22 มิ.ย. ที่ผ่านมาเป็นวันครบรอบแต่งงาน 9 ปีของมี้กับป๊า และเป็นวันที่เลมอนอายุครบ 2 ขวบ 2 เดือนพอดีเลย ป๊าถึงกับลางานพามี้กับเลมอนไปกินเค้ก และก็พาไปดูจักรเย็บผ้าตัวใหม่ด้วย ^.^ จริงๆมี้เคยเปรยๆกับป๊าไว้ตอนวันเกิดมี้แหละ อิอิ แต่บังเอิญมือถือที่ใช้มาตั้งแต่ตอนออกจากงาน ประมาณ 3 ปีกว่ามันเริ่มไม่ไหวละ ป๊าเลยจัด P10 ให้ก่อน ได้โอกาสมี้เลยไปลองดูจักรยี่ห้อเดิมแต่อัพเป็นรุ่นที่แพงขึ้น คือ ยี่ห้อ Elvira หาข้อมูลจากในอินเตอร์เนตมาพอสมควร เอาผ้าที่เราอยากลองเย็บดูไปด้วย เนื่องจากรุ่นปัจจุบันที่ใช้อยู่คือ Smoothie ใช้มา 5-6 ปีแล้ว เราค่อนข้างรู้ใจและรู้ปัญหาว่าบางทีเวลาเย็บผ้าหนาหลายชั้นฝีเข็มจะกระโดด ปกติมี้ชอบเย็บกระเป๋า เย็บเสื้อผ้าบ้าง ก็เลยอยากได้รุ่นที่ค่อนข้างรับมือกับทั้งผ้าทั้งแผ่นใยได้ดี ไปลองรุ่น Innova กับ Renova Touch พนักงานขายก็ให้คำแนะนำได้ดี ต้องบอกว่าขายของเก่ง จากที่ตอนแรกมี้รู้สึกเอนเอียงไปที่อีกยี่ห้อนึงมากกว่า กลายเป็นประทับใจ ลองเย็บผ้ากับแผ่นใยที่เตรียมไป ความรู้สึกมันต่างจากตอนใช้ Smoothie ที่ต้องคอยลุ้นพอสมควรเลย และที่ชอบมากคือตรงที่มีฟีเจอร์ผูกปมด้ายกับตัดด้ายให้เลยหลังเย็บเสร็จนี่ล่ะ ลองจนพอใจแล้วก็ไปลองอีกยี่ห้อนึงบ้าง Bernina นั่นเอง…

รองเท้าต้องวางอย่างนี้

ระหว่างมี้ล้างจานมื้อกลางวัน เจ้าหนูมาเล่นอยู่ใกล้ๆ ซักพักมี้หันไปมอง อ่าว เจ้าหนูกำลังเล่นรองเท้าที่ใส่ออกไปเดินข้างนอกเมื่อเช้าอยู่ มี้เลยบอกเลมอนว่า “เลมอนไม่เล่นรองเท้านะ มันสกปรกอ่ะ เอามาวางเก็บดีๆลูก” เจ้าหนูก็ดูจะฟังเข้าใจ แล้วก็เก็บรองเท้าพลางพูดว่า “มันต้องวางอย่างนี้” มี้หันไปมองอีกทีก็ได้รูปนี้แหละ 

Terrible Two เริ่มต้นแล้วสินะ

หลายวันมานี่หนูเลมอนมีความหงุดหงิดงอแงเวลาที่คนอื่นทำอะไรไม่เป็นดั่งใจ เจ้าหนูอยากทำนู่นนี่นั่นเอง อยากให้หม่ามี้นั่งตรงนั้น อยากให้ป๊ายืนตรงนี้ พอไม่ได้รับการตอบสนองหรือพอผู้ใหญ่ทำอะไรให้ก็จะมีอาการงอแงโมโหแล้วก็กระโดดๆ มี้ต้องใช้ความอดทนและใจเย็นมากอ่ะโดยเฉพาะเวลากลางวันที่เราอยู่บ้านกันสองคน ในขณะที่มี้กำลังเตรียมอาหารหรือทำงานบ้านนู่นนี่นั่น มี้พยายามจะเข้าใจหนูนะ แต่บางอย่างมี้ก็ไม่อ่อนข้อ ปล่อยให้หนูร้องจนสงบเอง แล้วมี้ถึงจะอุ้มปลอบ แต่กว่าจะสงบก็นานพอดูเลย มี้รู้สึกว่ายังมีหลายอย่างที่เราอาจจะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีพอ มี้จะพยายามพูดสอนหนูให้น้อยลงแล้วทำให้ดูมากขึ้น เพราะเด็กวัยนี้ยังไม่รับรู้เหตุผลมากมาย เค้าเรียนรู้จากการเลียนแบบต้นแบบมากกว่า มีเรื่องตลกด้วย วันก่อนตื่นเช้ามามี้ลงมาข้างล่างกำลังจะเตรียมอาหารเช้า เข้าไปในห้องครัวก็ตกใจรีบเดินออกมาเลย เพราะว่ามีปีเตอร์ตัวโตเกาะถาดอาหารของเลมอนอยู่ ตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านนี้เกือบ 9 ปีแล้วไม่เคยเจอปีเตอร์เลย นี่เป็นครั้งแรก ยอมรับว่าตกใจมากอ่ะแต่ต้องรักษากิริยา กลัวเลมอนจะเห็นแล้วเลียนแบบ มี้ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยโทรไปหาป่ะป๊า ระหว่างที่กำลังคุยกับป๊า มี้คงเผลอแสดงอาการกลัวออกมาโดยการทำเสียงร้อง “ฮือๆ” เลมอนได้ยินแล้วถามว่า “หม่ามี้เสียใจเหรอคะ” มี้ไม่ได้เสียใจค่ะลูกแต่มี้กลัว อ่าา บอกเลมอนแค่ว่า “เปล่าค่ะ มี้ไม่ได้เสียใจ” หลังว่างสายป่ะป๊า ต้องรวบรวมความกล้าเพื่อหยิบถาดออกไปไว้ข้างนอกก่อน ทำไปก็ขนลุกไปกลัวมันวิ่งพล่านหรือบินขึ้นมา นึกถึงตอนนั้นก็ยังขนลุกไม่หาย แต่โชคดีมันค่อนข้างนิ่งมาก มี้เลยทำได้สำเร็จ เยส

ลองไปโรงเรียนวันแรก

เมื่อวานนี้เป็นวันแรกของ Parent-child group ที่หม่ามี้สมัครไว้ ป่ะป๊าอยากไปดูด้วย เราเลยไปด้วยกันทั้งบ้าน ตื่นเร็วกว่าปกติ จัดแจงอาบน้ำแต่งตัวกินข้าวแล้วไปกันเลย ไม่ได้ออกจากบ้านเวลานี้นานละ รถติดมากจนคิดว่าจะไปไม่ทัน แต่ในที่สุดก็ไปทันเวลาพอดี บรรยากาศที่เจอตอนไปถึง รู้สึกเหมือนอยู่ชนบทต่างจากบนถนนตะกี้นี้เลย มีเด็กๆมากมาย ทุกคนต่างทำงาน ตัดต้นไม้เก็บเศษหญ้าเศษใบไม้ใส่กระสอบ ดูคึกคักมากอ่ะ ไปถึงคุณครูหรือป้ากิ่งก็เข้ามาทักทาย มีผู้ปกครองและเด็กคนอื่นๆกำลังล้างถ้วยชามอยู่ ป้ากิ่งจุดไฟที่เตาถ่านเตรียมทำถั่วเขียวต้มน้ำตาล แต่ไม่ได้ให้เราทำอะไรเพราะเลมอนดูจะยังไม่พร้อม หนูเกาะหม่ามี้แจเลย ซักพักป้ากิ่งเอาอุปกรณ์ทำสวนออกมาวางแล้วบอกว่าอันนี้เป็นเครื่องมือสำหรับผู้ใหญ่นะคะถ้าคุณพ่อคุณแม่สะดวกทำงานก็ทำได้เลย แต่ถ้าไม่ก็เชิญคุณพ่อไปรอที่สหกรณ์ก่อนได้ สหกรณ์ยังใหม่อยู่เลยน่าจะเพิ่งสร้าง ป่ะป๊ายังป่วยๆอยู่แล้วก็แต่งตัวมาไม่ค่อยเหมาะกับการทำงานเท่าไหร่ เลยขอตัวไปนั่งรอที่สหกรณ์ดีกว่า ส่วนหม่ามี้อยู่กับเลมอน เจ้าหนูจับมือมี้ตลอดเลย คงจะงงๆปนกลัวๆที่เห็นคนมากหน้าหลายตา มี้ชวนหนูไปนั่งชิงช้าเล่นอยู่พักนึง แล้วก็ชวนไปพรวนดิน เจ้าหนูค่อยยอมจับช้อนพรวน ซักพักป้ากิ่งเรียกให้เตรียมเก็บล้างเครื่องมือแล้วล้างมือล้างเท้าขึ้นบ้านกัน บ้านเป็นเหมือนศาลาที่ไม่ได้มีฝาด้านข้าง แต่เป็นรั้วระเบียง  ขึ้นไปข้างบนป้ากิ่งเริ่มร้องเพลง แล้วก็มีงานให้พ่อแม่ทำ พันไหมพรมบ้าง ใช้กระดาษทรายขัดไม้เสียบลูกชิ้นทำเป็นไม้ถักนิตติ้งบ้าง ระหว่างนี้เด็กๆก็มีซนบ้างตามประสา ป้ากิ่งบอกว่าเราไม่ต้องพูดไม่ต้องห้ามอะไรเป็นคำพูดออกมาแต่ให้เราลงมือหรือทำเป็นตัวอย่างเลย เช่นมีน้องคนนึงขว้างของ ก็ให้เรารีบไปจับมือไว้ก่อนเลย มีน้องกำลังปีนระเบียงป้ากิ่งก็เข้ามาจับขาลงมาจากระเบียง เด็กวัยนี้เค้าไม่รับรู้คำพูดที่มีเหตุผลมากมายของเราหรอก  ทำงานไปซักพัก ป้ากิ่งก็ยกหม้อถั่วเขียวขึ้นมา เลมอนบอกเลมอนจะกินถั่วเขียว ป้ากิ่งตักใส่ถ้วยเล็กๆแล้วค่อยๆแจกให้ทีละคน คนไหนมัวซนจะมาเอาถั่วเขียว ป้ากิ่งบอกให้ไปนั่งกับแม่ก่อน หนูเลมอนกินถั่วเขียวไปพอสมควรเลย ที่เหลือแม่จัดการ กินเสร็จก็เอาไปล้างที่กะละมังใส่น้ำที่เตรียมไว้…

หนูน้อยตกบันได

เมื่อวานทำหม่ามี้ใจหายเลย ตอนสายๆมี้ชวนหนูขึ้นไปห้องเย็บผ้ากัน มี้เดินนำขึ้นมาก่อนเพราะถือของเยอะ ส่วนหนูเลมอนขึ้นบันไดตามมาทีหลัง ปกติหนูขึ้นลงบันไดเองได้คล่องแคล่วมานานพักนึงแล้ว มี้ไม่ต้องคอยห่วง แต่เมื่อวานนี้มี้ขึ้นมากำลังเก็บของในห้องอยู่ๆก็ได้ยินเสียงดังเหมือนอะไรตก แล้วก็ได้ยินเสียงหนูร้องไห้จ้าเลย มี้ตกใจเลย รีบออกไปดูเห็นหนูนอนหงายอยู่ตรงที่พักบันได ใจนี่หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม รีบลงไปประคองหนูขึ้นมานั่ง แล้วถามหนูว่าตกลงมาจากขั้นไหน หนูพูดแค่ว่าตรงนี้ๆแล้วชี้ตรงที่พักบันได มี้ต้องโอ๋ๆหนูก่อน ถามว่าหนูเจ็บตรงไหน เลมอนบอกตรงนี้แล้วชี้ที่แก้มด้านขวา เห็นมีรอยแดงที่แก้ม มีเลือดซึมเป็นเส้นเล็กๆเหมือนรอยปากกายาวประมาณ 1-1.5 cm ที่เปลือกตาล่าง ตาแดงนิดๆ มี้ตกใจเลย พยายามตั้งสติ เอาเลมอนขึ้นไปข้างบนก่อน แล้วรีบลงมาเอา cool pack ห่อผ้าไปประคบที่แก้ม เปลือกตา แล้วก็ข้างหลังศรีษะด้วยเพราะเจอหนูตอนนอนหงาย พยายามแหวกผมดูแต่ไม่เห็นรอยอะไร หัวไม่ได้แตก ค่อยโล่งอกหน่อย เจ้าหนูพอได้ cool pack ก็ชอบใจเพราะมันเย็นๆบอกว่า “เลมอนจะประคบๆ” แล้วเอาไปประคบเอง ประคบแก้มซ้ายทีแก้มขวาที เอาไปจุ๊บที่ปากที ตรงที่ไม่เจ็บก็ประคบ มี้ก็ช่วยประคบด้วย โดยเฉพาะตรงเปลือกตา ดูเจ้าหนูปกติดีร้องไห้แป๊บเดียวก็เงียบแล้วก็สนุกกับการประคบ มี้ค่อยเบาใจ ตอนบ่ายหวีผมมัดจุกให้หนูบนหัว 1 จุก ไปเจอรอยช้ำที่ไรผมบนหน้าผาก ผมหน้าม้าหนูมันปิดอยู่ อ๋าา มี้เลยไปเอาน้ำแข็งห่อผ้ามาประคบให้หนูอีกรอบ…

วันเกิดหม่ามี้

วันนี้อยู่ๆฝนก็ตกทั้งที่ตอนเช้ามีแดด กำลังคิดว่าน่าจะซักผ้าเพราะฝนตกติดต่อกันมาหลายวันแล้ว แต่พอฝนเริ่มตกก็ตกนานมาก พอเริ่มซาก็ตกใหม่อีก บรรยากาศดูทึมๆอึมครึมทั้งวันเลย แต่วันนี้เป็นวันเกิดหม่ามี้ เย้ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูมี แก่ขึ้นอีกปีละ วันนี้มีเรื่องให้ประหลาดใจปนดีใจหนึ่งเรื่อง นั่นก็คือ เนื่องจากฝนตกตลอดเช้า หม่ามี้ไม่รู้จะเล่นอะไรกับเลมอนดี เลยชวนเลมอนขึ้นมาที่ห้องข้างบนบอกเจ้าหนูว่าหม่ามี้จะมาเย็บผ้า เลมอนไปนั่งเล่นกันนะ เลมอนก็โอเค ขึ้นมาเจ้าหนูก็จัดแจงรื้อโน่นนี่นั่น เอาอันนั้นอันนี้มาเล่น มากวนมี้บ้าง บอกจะเล่นเข็มบ้าง มี้ก็นั่งเย็บผ้าทำอะไรไปซักพัก เจ้าหนูเริ่มกวนมี้หนัก มีอาการงอแง หม่ามี้เห็นใกล้ 11 โมงละ สงสัยจะง่วงแล้วแน่เลย เลยชวนหนูไปนอนดีกว่า บอกหนูว่าเดี๋ยวหม่ามี้กล่อมนอนในห้องหนูนะ โอเค เราย้ายไปห้องเลมอนกัน เปิดแอร์เตรียมตัวจะกล่อม มี้บอกเลมอนว่า “หม่ามี้จะกล่อมหนูนะ แต่เดี๋ยวถ้าหนูหลับแล้วหม่ามี้ขอไปนั่งเย็บผ้าที่ห้องข้างๆ ถ้าหนูมีอะไรก็เรียกหม่ามี้นะมี้อยู่ห้องข้างๆนี่แหละ” เจ้าหนูเล่นผ้าม่านซักพักก็พูดว่า “หม่ามี้ไปเย็บผ้าเลยนะ” หม่ามี้งง อะไรนะ “หม่ามี้ไปเย็บผ้าเลยนะ เลมอนจะนอนตรงนี้” อ่า มี้ประหลาดใจสุดๆ มีการไล่ให้มี้ไปเย็บผ้าแล้วเลมอนจะนอนเอง ปกติติดมี้มากต้องให้กล่อมนอนหรือไม่ก็นอนด้วยกัน เลยถามย้ำอีกรอบว่าให้มี้ไปเย็บผ้าแล้วหนูเลมอนจะนอนเองใช่มั้ย เลมอนทำท่าเห็นด้วย โอเค สบายละ มี้เลยออกมาอยู่อีกห้องนึงเย็บผ้าทำอะไรไปเรื่อย เจ้าหนูเงียบมากอ่ะ หลับไปเกือบ 2 ชม.ได้…

พาไปหาหมอฟันครั้งแรกตอน 2 ขวบ

วันนี้มี้พาหนูเลมอนไปหาหมอฟันครั้งแรก นัดขูดหินปูนให้ป่ะป๊าในวันเวลาเดียวกัน เจ้าหนูตื่นตาตื่นใจกับสถานที่ที่ไม่เคยไป เห็นตู้โชว์ตุ๊กตาตัวเล็กๆก็เรียกให้มี้พาไปดู เกาะดูอยู่นานสองนาน ชี้ถามตัวนั้นตัวอะไร อันนี้อะไร แล้วอันนี้ล่ะ ถามซ้ำไปซ้ำมาวนอยู่หลายรอบ เห็นรูปปั้นขนมไทยอันเล็กๆ เจ้าหนูก็บอก”น่ากินจัง หนูเลมอนจะกินขนมไทย” เหอๆมี้ตอบหนูจนเหนื่อย ชวนให้ไปนั่งรอกับป่ะป๊าก็ไม่ไป จนมี้ต้องเอาออกไปเล่นข้างนอกก่อน พอถึงคิว มี้อุ้มหนูเข้าไปในห้อง หนูมีอาการเกร็งเล็กน้อย เจอคุณหมอ คุณผู้ช่วย เห็นที่นั่งทำฟันมีเครื่องมือแปลกๆ ทั้งคุณหมอและผู้ช่วยช่วยกันหลอกล่อก่อน “เลมอนกินวิตามินซีมั้ย” เจ้าหนูทำเป็นนิ่ง มี้รู้นะว่าในใจต้องอยากกินแน่ ปกติก็ร้องขอกินบ่อยๆ “เลมอนเอาลูกโป่งมั้ย” อิอิ ซักพักคุณผู้ช่วยปรับที่นั่งให้เอนนอน มี้นั่งอยู่กับหนูด้วย เจ้าหนูไม่ยอมเอนตาม มี้เลยจับหนูเอน คุณหมอให้ขยับตัวหนูขึ้นไปบนสุดตรงพนักพิงศีรษะ เจ้าหนูมีอาการเกร็งอย่างชัดเจน ไหล่ตั้งขึ้นมาเลย มี้พยายามบอกให้หนูทำตัวสบายๆ คุณหมอเริ่มตรวจดูฟัน บอกให้หนูอ้าปาก ฟันหนูยังปกติดีไม่มีฟันผุ ตอนนี้ขึ้นมา 16 ซี่แล้ว เหลือฟันกรามด้านในอีก 4 ซี่ แล้วก็เคลือบฟลูออไรด์ให้เป็นรสส้ม มี้เห็นหมอเอาเจลสีส้มๆมาทาฟันให้หนู หนูยอมให้ทำแต่โดยดี แต่พอคุณผู้ช่วยเอาอุปกรณ์อันนึงที่มันเป่าลมได้มาใส่ในปากหนู หนูก็ร้องไห้จ้าขึ้นมาเลย คงเพราะตกใจเสียงด้วย แต่เจ้าหนูเก่งนะถึงจะร้องแต่ก็ไม่ดิ้นยังยอมให้คุณหมอทาฟลูออไรด์จนเสร็จ สุดท้ายเจ้าหนูได้ลูกโป่งสีเหลืองกลับบ้านมา 1 ใบกับวิตามินซีซองเล็กๆ…

ตุ๊กตาของป่ะป๊า

หลังจากได้อ่านหนังสือสะพานสายรุ้ง ป่ะป๊าก็เริ่มอินกับวอลดอร์ฟมากขึ้น แล้วก็หัดทำตุ๊กตาจากผ้าขนหนูขึ้นมา 555 😆 ดูวิธีทำจากในยูทูปนี่แหละ เจ้าหนูเลมอนตั้งชื่อให้เรียบร้อย ตัวสีเขียวชื่อ ตุ๊กตา ตัวขวาสีครีมชื่อ มิคกี้หรือพิคกี้ แล้วแต่หนูจะเรียก มี้บอกให้หนูกอดตุ๊กตา หนูเอาไปโยนเล่นซะงั้น เห้อ

หนูน้อยนักจินตนาการ

นับวันนอกจากจะพูดเก่งร้องเพลงเก่งแล้ว เจ้าหนูยังจินตนาการเก่งด้วย ว่างๆเป็นต้องหยิบจับนู่นนี่นั่นแล้วเอามาแนบหู พูด”ฮัลโหล” ฮั่นแน่ะ ทุกสิ่งรอบตัวเธอเป็นโทรศัพท์ได้หมด “อ๋อ ค่ะๆ แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” หนูเคยเห็นแมวเดินมาหลังบ้าน บางวันก็ทำเป็นเรียกเจ้าแมว(ทั้งๆที่ไม่มีแมวเดินผ่านมา) แล้วยื่นมือทำเหมือนถืออะไรซักอย่าง บอก”อ่ะ กินมั้ยๆ” “รอหน่อยนะ” เมื่อวานนี้เอาก้อนไม้ที่หม่ามี้ซื้อมาจากงานหัตถศิลป์ถือมา แล้วก็บอก”หนูกินไอติม” มีการยื่นมาให้หม่ามี้กินด้วย มี้ก็รับมุกเธอจ้า”อ้าม”  

สุขสันต์วันเกิดลูกรัก

วันนี้หนูเลมอนอายุครบ 2 ขวบแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ มี้กะป๊ารักหนูมากขึ้นทุกวันๆ มี้ขออวยพรให้หนูเป็นเด็กแข็งแรง อารมณ์ดี อ่อนหวานน่ารักอย่างนี้ตลอดไปนะจ๊ะ กิจกรรมวันนี้ไม่มีอะไรมาก เราไปว่ายน้ำกันเหมือนทุกวันเสาร์ คุณป่ะป๊าซื้อชุดว่ายน้ำใหม่ให้หนูเพราะตัวเก่าผ้าย้วยหมดละ ตอนเย็นกลับมาหม่ำข้าวเย็นที่บ้านกับคุณตาคุณยาย แล้วก็ร้องเพลงเป่าเค้กกัน มี้ให้หนูลองซ้อมเป่าเทียนหอมดูก่อน หนูลองเป่าหลายรอบในที่สุดเทียนก็ดับ พอถึงเวลาเอาเค้กจริงมาปักเทียน 2 เล่ม เจ้าหนูเป่ายังไงก็ไม่ดับ จนสุดท้ายหนูคงจ้องเทียนนานจนแสบตาเลยบอกไม่เอาละ หม่ามี้ก็เลยเป่าให้แทน 555 ปีนี้หม่ามี้มีของขวัญแฮนด์เมดให้หนูเช่นเคย ตั้งใจจะทำให้ทุกปีจนโตเลยล่ะ หวังว่าหนูจะชอบนะ หม่ามี้กับป่ะป๊ารักหนูจ้ะ

เลี้ยงอาหารกลางวันที่บ้านสร้างสรรค์เด็ก

วันเกิดเลมอนปีที่แล้วมี้กะป๊ากะอาม่าไปเลี้ยงของว่างเด็กๆที่บ้านเด็กอ่อนรังสิต ปีนี้เปลี่ยนไปเลี้ยงอาหารเด็กโตบ้าง ถือฤกษ์สะดวกคือวันนี้มี้กะป๊าจะไปเลี้ยงอาหารกลางวันที่บ้านสร้างสรรค์เด็ก แถวลำลูกกา คลอง 3 กัน เตรียมทำหมูตุ๋น 2 หม้อไว้ตั้งแต่เมื่อวาน คุณยายช่วยสมทบขนมกับสั่งข้าวสวยมาให้ เช้านี้ก็แค่ทอดไส้กรอก ลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นหมู เอาหมูตุ๋นมาอุ่นแล้วไปกัน เนื่องจากเลมอนยังเล็กอยู่ปีนี้ 2 ขวบละ มี้เลยฝากหนูไว้กับคุณยาย เดี๋ยวมี้ไปทำบุญกับป่ะป๊าแล้วจะเอาบุญมาฝากจ้ะ ระหว่างทางแวะซื้อน้ำแข็งกับน้ำผลไม้ที่ร้านสะดวกซื้อในปั้มน้ำมัน คิดถูกละที่เตรียมกระติกน้ำแข็งมา เราไปถึงกันใกล้เที่ยงพอดี ที่นี่มีแต่เด็กชายล้วน อายุ 7-18 ปี ประมาณ 50 คน แต่วันนี้ที่เราไปเป็นช่วงปิดเทอม เด็กส่วนใหญ่จึงกลับบ้านไปหาพ่อแม่หาญาติกัน เหลืออยู่ที่บ้านสร้างสรรค์ประมาณ 20 คน เป็นเด็กที่ไม่มีพ่อแม่หรือญาติที่ไหน มันเศร้าเหมือนกันนะถ้าเราโตมาโดยที่ไม่มีใครให้ผูกพันกันทางสายเลือดเลย แต่อย่างน้อยมี้เชื่อว่าเด็กเหล่านี้จะกลายเป็นผู้ใหญ่ที่แข็งแกร่งกว่าเด็กทั่วไปที่มีคนคอยดูแลประคบประหงมแน่นอน รู้สึกชื่นชมคุณครูที่อุทิศตนดูแลเด็กๆที่นี่ คงต้องเสียสละและใช้ความอดทนเป็นอย่างมาก ถาดไส้กรอกกับลูกชิ้นหมดไปอย่างไว หมูตุ๋นเหลือประมาณครึ่งหม้อ ข้าวสวยเหลือ 4-5 ถุง เด็กๆกินกันจุใช้ได้เลย นี่กะว่าเตรียมมาแบบเหลือเฟือแล้วนะ ปีหน้าต้องคำนวณดีๆ กลับมาบ้านคิดถึงเลมอนจัง เจ้าหนูเพิ่งตื่นมาหม่ำข้าว มื้อเย็นตายายพาไปเลี้ยงที่ฟูจิ ร้านโปรดของหนูเลย มาทีไรกินข้าวได้เยอะตลอด ยายอยากจะพามากินทุกวันเลย

ว่ายน้ำวันสงกรานต์

ปกติสงกรานต์ไม่เคยไปเล่นน้ำที่ไหน แถมปีนี้ฝนไม่ตกอีก อากาศร้อนมาก 4-5 โมงเย็นเลยชวนกันไปเล่นน้ำที่สระว่ายน้ำในหมู่บ้านกัน หนูเลมอนคึกคักมากอ่ะ วันแรกป๊าเอาห่วงยางเป็ดแบบสอดขานั่งได้ไปด้วย หนูนั่งลอยน้ำเพลินๆ พอมี้เอาหนูออกจากห่วงยางมาดำน้ำเล่นทีนี้แหละไม่ยอมลงเป็ดอีกเลย จะเอาแต่กระโดดน้ำตูมๆ วันต่อมา (14 เม.ย.) พาไปเล่นน้ำอีก หนูไม่ยอมลงเป็ดแล้ว  เดี๋ยวกระโดดลงสระเด็กทีสระผู้ใหญ่ที ป๊าต้องนั่งคอยจับหนูในสระเด็ก ส่วนมี้คอยจับในสระผู้ใหญ่ ทำอย่างกะว่ายน้ำเป็นนะเรา วันที่สาม (15 เม.ย.) ยังติดใจอยู่ หนูเลมอนบอกจะไปว่ายน้ำอีก แล้วก็เช่นเคย หนูไม่ยอมลงเป็ด กระโดดน้ำเล่นโครมๆ คราวหน้ามี้กะป๊าไม่เอาห่วงยางเป็ดมาละ … แต่ป๊าบอกว่าเราไม่ลงสระว่ายน้ำที่นี่แล้วดีกว่า เพราะเลมอนตาแดง จมูกแดงทั้งสามวันที่ลงเล่นน้ำเลย ตอนลงที่โรงเรียนว่ายน้ำไม่เห็นเป็นอะไรเลย สงสัยที่นี่จะมี bad chlorine เยอะ ไว้นานๆลงทีละกันนะ