อบรมครูวอลดอร์ฟ

เมื่ออาทิต์ที่แล้วหม่ามี้ได้มีโอกาสไปเข้าอบรมครูวอลดอร์ฟระดับประถม หลังจากที่ได้ศึกษาด้วยตัวเองมาระยะนึง พอรู้ว่ามีการเปิดรับสมัครเข้าอบรมก็ตัดสินใจได้ทันที แต่เนื่องจากการอบรมนี้กินเวลายาวถึง 7 วันติดต่อกัน หม่ามี้เลยต้องนัดแนะกับป่ะป๊าอย่างดี ต้องขอให้ป๊าช่วยลางานมา 3 วันเพื่อดูแลเลมอน ฝากคุณตาคุณยาย 1 วัน ที่เหลือเป็นวันหยุดก็ฝากป๊าอีก นานมาแล้วที่ไม่ได้ทำอะไรอย่างงี้ รู้สึกเหมือนกลับเป็นเด็กอีกครั้ง แต่เป็นเด็กที่มีความกระตือรือร้นอยากรู้อยากเห็น หม่ามี้ตั้งใจมากอ่ะ แต่ละวันกลับบ้านมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยอย่างกะออกไปรบมา บางวันก็อินมากจนเก็บเอาไปฝันถึง กลับมาบ้านเจอเลมอนยิ่งรู้สึกคิดถึง ยิ่งรู้สึกอยากดูแลหนูให้ดี มี้ดีใจที่ได้เข้าอบรมนี้ ถึงแม้จะมีบางอย่างที่เรายังเข้าไม่ถึง ยังมีคำถามซ้ำๆกับตัวเองและกับป๊า แต่มันทำให้เราอยากรู้มากขึ้นอีก กะว่าจะเอาหนังสือที่เคยอ่านแล้วไม่เข้าใจมาพยายามอ่านอีกครั้ง อบรมรอบหน้าต้องหาโอกาสไปอีกแน่นอน Advertisements

ของเล่นจากป้ากิ่ง

ใกล้จะหมดเทอมแล้ว หม่ามี้กับเลมอนขยันและแข็งแรงมาก ไปบ้านป้ากิ่งทุกอาทิตย์ไม่เคยป่วยไม่เคยขาดเลย เลมอนมีร้องบอกจะไปบ้านป้ากิ่งอีก มี้ก็ดีใจต้องคอยบอกหนูว่าเรานัดป้ากิ่งไว้ทุกวันพุธ ไปวันอื่นเดี๋ยวไม่เจอนะ จากที่ไปมาจะครบเทอมแล้ว มี้สังเกตได้ว่า เลมอนยังเกร็งๆไม่ค่อยยอมเดินเองเวลาเห็นคนไม่รู้จักเยอะแยะไปหมด โดยเฉพาะถ้าคนไม่รู้จักเป็นผู้ใหญ่ เลมอนรักความสะอาดเวลามือเปื้อนดินเปื้อนทรายก็จะไม่ยอมทำอะไรต่อต้องให้มี้พาไปล้างก่อน ไม่ยอมเล่นบ่อทราย ไม่กล้าเดินบนทราย สงสัยมี้จะเลี้ยงเลมอนแบบรักษาความสะอาดเกินไป เลมอนไม่กล้าถอดรองเท้าเดิน มี้พยายามชวนเลมอนเล่นบ่อทรายมา 3 อาทิตย์ละ เจ้าหนูแค่ยอมยืนนิ่งๆสังเกตการณ์คนอื่นๆบนทราย แต่ยังไม่กล้าเล่นไม่กล้าใช้มือโกยทราย และสุดท้ายเลมอนยังเล่นของเล่นไม่เป็น เจ้าหนูจะชอบหยิบแต่ตุ๊กตาแกะเอามาคล้องคอตัวเองตัวนึง อีกตัวนึงเอามาคล้องคอมี้ พวกของเล่นไม้กับลูกสะบ้า หนูไม่หยิบมาเล่นเองเลย อ่อ มีหยิบไม้หนีบไม้มาเล่นบ้าง  2-3 อาทิตย์มานี่ป้ากิ่งให้พวกเราช่วยกันขัดไม้จะได้แบ่งกันเอาไปให้ลูกเล่นที่บ้าน ช่วงสายๆของทุกวันมี้เลยชวนเลมอนมานั่งขัดไม้กัน เลมอนไม่ค่อยได้ช่วยเท่าไหร่จะมาเดินเล่นนอกบ้านมากกว่า มี้ได้ไม้มา 4 ท่อนเล็กๆ ให้ป่ะป๊าเลื้อยไม้ที่บ้านมาเพิ่ม เดี๋ยวจะต้องรีบขัดละ ให้หนูฝึกเล่นจริงจังซะที มี้จะเก็บของเล่นสำเร็จรูปให้หมด ให้หนูฝึกใช้จินตนาการดีกว่า

ฝึกเข้าห้องน้ำ

ก่อนหน้านี้หม่ามี้เคยพยายามฝึกเลมอนให้นั่งชักโครกเวลาอึ ตอนนั้นหนูอายุประมาณขวบครึ่ง เคยทำสำเร็จอยู่ครั้งสองครั้ง แต่แล้วก็ล้มเหลว พอหนูทำท่าเบ่งมี้รีบอุ้มมาวางชักโครก เจ้าหนูก็อึไม่ออกซะงั้น มี้เลยลองถอย แล้วไปหาซื้อกระโถนมาให้หนูนั่งแทน แต่ก็รู้สึกว่าไม่มีประโยชน์ เพราะหนูมักจะอึเสร็จแล้วค่อยมานั่งกระโถน ประกอบกับเจ้าหนูตัวค่อนข้างเล็ก น้ำหนักตกเกณฑ์มาโดยตลอด มี้เลยคิดว่าหนูคงยังไม่พร้อมจริงๆ มาตอนนี้ 2 ขวบ จะ 5 เดือนละ เลยกลับมาฝึกหนูแบบจริงจังอีกครั้ง ไปหาซื้อกางเกงในเด็กเล็กไซส์เล็กสุดเจ้าหนูใส่ก็ยังหลวม อยู่บ้านเลิกใส่แพมเพิร์ส แรกๆก็ฉี่รดกางเกงวันละหลายๆรอบ เคยต้องเปลี่ยนกางเกง 6-7 รอบเฉพาะช่วงเช้า พอบ่ายมี้เหนื่อยเลยให้ใส่แพมเพิร์สแทน ฝึกมาประมาณ 2-3 อาทิตย์แต่ไม่ค่อยต่อเนื่องเท่าไหร่ เพราะบางวันออกไปข้างนอกบ้านก็จะให้ใส่แพมเพิร์ส จนเมื่อวานนี้ เลมอนมีพัฒนาการที่ดีขึ้นมาก เป็นวันแรกที่เจ้าหนูไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองฉี่หรืออึราดกางเกงเลย หนูมาบอกมี้ทุกครั้งว่า ฉี่ๆอึๆ มี้ก็อุ้มหนูขึ้นนั่งชักโครกได้ทันตลอด เพราะเรานัดแนะกันจนเข้าใจว่าถ้าเลมอนปวดขึ้นมานะ ให้อั้นเอาไว้ก่อน รีบบอกมี้แล้ววิ่งไปห้องน้ำเลย มี้ภูมิใจในตัวหนูมาก ส่วนวันนี้ต้องออกไปบ้านป้ากิ่ง เลยให้หนูใส่แพมเพิร์ส ระหว่างที่อยู่บ้านป้ากิ่งเกิดปวดฉี่ขึ้นมาเลยบอกมี้ แล้วตัวเองก็นึกคิดได้ว่า “อุ้ย เลมอนใส่แพมเพิร์สอยู่ ฉี่ได้เลย” แล้วเจ้าหนูก็ทำท่าย่อเข่า เหมือนเบ่งฉี่ แล้วก็ยืดตัวขึ้นมายืนปกติ เก่งแล้วนะเจ้าจิ๋ว

ความทรงจำของเมื่อวานนี้

เลมอนรู้ภาษาขึ้นเยอะแล้ว มีความทรงจำของสิ่งที่เคยเกิดขึ้นและชอบเล่าชอบพูดถึง แต่หนูยังไม่เข้าใจเรื่องเวลา ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นตอนไหน หนูจะมาเล่าเป็นเมื่อวานนี้ตลอด เมื่อเช้าไม่ยอมนอน เลมอนจะมาเล่าว่า “เมื่อวานนี้เลมอนไม่ยอมนอนเหรอ” สองวันก่อนไปแกล้งเพื่อนจนเพื่อนร้องไห้ เลมอนบอก “เมื่อวานนี้เลมอนแกล้งเพื่อน เพื่อนก็ร้องไห้” อาทิตย์ก่อนฉี่รดบนเตียงนอนคุณยาย เลมอนบอก “เมื่อวานนี้เลมอนฉี่ราด” ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้วคือเมื่อวานนี้ของหนู ช่างจำช่างเล่า หรืออีกอย่างที่ยายชอบเรียกก็คือ ‘ขี้โม้’ นั่น เอง 😁

ทำบัวลอยรอบ 2

บ่ายวันนี้ชวนเลมอนขึ้นมาเล่นในห้องเย็บผ้ากัน พอดีหม่ามี้เย็บกางเกงของหนูค้างไว้อีกนิดเดียวจะเสร็จละ แค่ใส่ยางยืด เจ้าหนูนั่งเล่นไปซักพักก็บอกปวดฉี่ มี้รีบวางมืออุ้มหนูไปเข้าห้องน้ำ ห้องน้ำข้างบนไม่มีฝารองนั่งสำหรับเด็กด้วย หนูเลยฉี่ไม่ออก เอ้า ใส่กางเกงกลับไปนั่งเล่นต่อ แป๊บเดียวเจ้าหนูบอกฉี่ๆ มี้รีบคว้าหนูวิ่งไปห้องน้ำอีกรอบ ฉี่ไม่ออกอีก ใส่กางเกงกลับห้อง ในระหว่างที่มี้กำลังเย็บเข้าได้เข้าเข็มอยู่นั้น เจ้าหนูบอกเลมอนฉี่ มี้หันไปถามเชิงดุนิดนึงเพราะคิดว่าเลมอนแกล้ง ปวดจริงเหรอ อย่าแกล้งมี้สิ เลมอนยิ้มๆหัวเราะ มี้หันกลับมาเย็บผ้าต่อ เจ้าหนูบอกเลมอนฉี่อีกครั้ง มี้กำลังจะหันไปดุ ปรากฏเธอฉี่ออกมาแล้ว โธ่ อุตส่าห์ทำได้ดีมาตลอดวันเจ้าหนูเอ๋ย หลังจากทำความสะอาดใส่กางเกงใหม่เสร็จ เลมอนบอกว่าจะลงไปกินบัวลอยข้างล่าง อ่าว วันนี้ไม่มีบัวลอยนะ เลมอนจะกินจริงๆเหรองั้นต้องช่วยกันทำก่อนนะ เลมอนพยักหน้า เอา บอกว่าจะลงไปกินบัวลอยข้างล่าง โอเค งั้นมี้ปิดจักร ปิดแอร์ ลงข้างล่างกัน รอบนี้ลองทำเป็นครั้งที่ 2 หลังจากได้วิชามาจากบ้านป้ากิ่ง มีความฮึกเหิม ทำ 3 สีเลยละกัน สีขาว สีฟ้าอัญชัน สีเหลืองฟักทอง ระหว่างรอนึ่งฟักทองก็ปั้นบัวลอยสีขาวไปพลางๆ เจ้าม่อนหยิบมาคลึงๆเป็นหนอน บางทีก็บิแป้งออกมาใส่ถาดเลย มี้ต้องหยิบมาปั้นใหม่ แต่อันเป็นหนอนก็ยอมให้เค้าทำไป จะได้มีผลงานของตัวเอง ปั้นสีขาวเสร็จ ทำน้ำอัญชันเข้มๆผสมแป้งเป็นสีฟ้า…

เลมอนอยากขับรถ

ตอนเย็นระหว่างนั่งรถไปบ้านอาม่า เลมอนพูดขึ้นมาว่า “เลมอนอยากขับรถตรงนี้” หม่ามี้ก็บอกหนูไปว่า “ยังขับไม่ได้น้า ต้องรอหนูโตก่อน มีใบขับขี่ก่อนถึงจะขับรถได้” ไปถึงบ้านอาม่า หม่ำข้าวเสร็จ เจ้าหนูเอารถดุ๊กดิ๊กของเจ้หลีมาเล่นเหมือนทุกที แล้วก็หยิบพวงกุญแจรูปหัวแพนด้ามาถือไว้ในมือ ยกขึ้นโชว์แล้วบอกว่า “หม่ามี้ เลมอนได้ใบขับขี่ เลมอนได้ใบขับขี่” เล่นเอามี้กะป๊านี่ขำเลย ความคิดเพ้อฝันของเด็กเป็นอย่างงี้เองสินะ

เพาะเมล็ดฝ้าย

ไม่ได้ไปบ้านป้ากิ่ง 1 อาทิตย์เพราะโรงเรียนปิดกลางภาค มาวันนี้ไปถึงปุ๊บเจ้าเลมอนก็จะเข้าไปนั่งชิงช้าเลย แต่ละอาทิตย์ที่ไปโรงเรียนเห็นความเปลี่ยนแปลงตลอด ดูเหมือนโรงเรียนกำลังปรับปรุงภูมิทัศน์ ตั้งแต่สร้างสหกรณ์ ปรับถนนลูกรังที่เป็นหลุมเป็นบ่อ ทำท่อระบายน้ำ ปรับทางเดินริมบึงและพื้นที่รอบสหกรณ์  วันนี้มี้เห็นเด็กๆกำลังตัดต้นฝ้าย ต้นตะขบที่ให้ร่มเงาตรงแคร่ก็เหลือแต่ตอ ป้ากิ่งบอกว่ามันโค่นลงมาเพราะวันก่อนฝนตกหนักลมพัดแรง แต่คิดว่ามันยังไม่ตายน่าจะโตขึ้นได้ใหม่ ช่วงทำงานบนบ้าน มี้กำลังหัดเย็บตุ๊กตาวอลดอร์ฟตัวแรก จริงๆก็ไม่ยากเท่าไหร่แต่ค่อยๆทำไป พอดีเห็นที่โรงเรียนมีต้นฝ้ายและเห็นป้ากิ่งเอาใยฝ้ายมาใช้ทำตุ๊กตา มี้เลยถามป้ากิ่งว่า ที่บ้านมีใยสังเคราะห์อยู่ สามารถใช้ได้มั้ย ป้ากิ่งบอกว่าสัมผัสที่ได้มันแตกต่างกัน สำหรับเด็กๆอยากให้ใช้อะไรที่มาจากธรรมชาติมากกว่า มี้เลยขอเมล็ดฝ้ายมาซะเลย จะได้เอามาปลูกไว้ที่บ้าน เมล็ดฝ้ายมันอยู่ติดกับก้อนใยฝ้ายนั่นแหละ ป้ากิ่งบอกว่ามันขึ้นง่าย ที่เห็นในโรงเรียนก็ขึ้นเอง กลับมาบ้านเลยชวนเลมอนมาเพาะเมล็ดฝ้ายกัน ขอกระถางจากคุณยายมา 2 กระถาง หย่อนเมล็ดฝ้ายไปกระถางละ 4 เมล็ด ดูซิจะขึ้นมากี่ต้น ไว้ถ้ามันโตจนออกดอกแตกใยเมื่อไหร่ จะเอามายัดตุ๊กตาให้เลมอนเล่น

พาคุณยายไปเลี้ยงวันแม่

วันนี้พาคุณยายคุณตาไปเลี้ยงวันแม่ดีเลย์ไปสองวัน เพราะปกติเราไม่ชอบฉลองตรงเทศกาล ไม่ชอบคนเยอะ พาคุณยายไปหม่ำสุกี้ร้านเอี่ยวไถ่ ที่ Central Eastville เพราะยายเคยเล็งเอาไว้ อาหารโดยรวมพอใช้ได้ แอบคาดหวังรสชาติสูงกว่านี้ เมนูที่ประทับใจที่สุดก็คือ แปะก๊วยคั่วพริกเกลือ ทุกคนเห็นตรงกันว่าอร่อยแปลกดี ไม่เคยเห็นร้านอื่นทำ อาหารคาวเสร็จ ต่อด้วยขนมร้าน Kyo Roll En ตอนแรกยายเดินไปสเวนเซ่นส์ แต่เห็นป้ายไอติมทุเรียนอยู่หน้าร้านเลยขอบายดีกว่า หม่ำทั้งเค้กโรลทั้งไอติมไปเยอะมากเพราะกินครบ 300 เค้าแถมโรล 1 ชิ้น ตอนสั่งเราไม่รู้ เลยอิ่มสุดๆเลย ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน เจอรถกะป๊อคันนึง ขับอยู่เลนกลางปล่อยควันขาวฟุ้งเลย เจ้าเลมอนเห็นก็ตื่นเต้นใหญ่ แล้วก็พูดว่า “อุ้ย รถอันนี้ ร้อน” ฮ่ะฮ่าๆ ขำกันใหญ่ หนูเลมอนนี่เริ่มมีการเชื่อมโยงเป็นเหตุเป็นผลแล้วนะ

หลงลูกสาว

2 สัปดาห์ที่ผ่านมา เลมอนมีพัฒนาการทางด้านการพูดขึ้นเยอะเลย ทำให้บ้านมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะด้วย ชักจะหลงลูกสาวตัวเองละสิ  วันก่อนเลมอนเอากล่องใส่แว่นของคุณตามาเล่น เปิดออกมาเจอผ้าเช็ดแว่น พอดีหม่ามี้กำลังนั่งพับผ้าอยู่ เลมอนก็จะเอาผ้าเช็ดแว่นมาพับกับมี้ คุณตาบอกให้เอามานี่ เค้าใช้กันอย่างนี้ พลางเช็ดเลนส์แว่นให้ดู “นี่ ใสปิ๊งละ” แล้วตาก็เอามาใส่ เจ้าเลมอนมองตาม แล้วก็ยิ้ม พูดว่า “น่ารัก” ฮ่าๆๆๆ ขำกันใหญ่ คุณยายส่งเสียงแซว เจ้าเลมอนก็หันมาบอก “ยายน่ารัก” ฮ่าๆๆๆ ปากหวานจริงนะสาวน้อย มาวันนี้ไปบ้านป้ากิ่งกัน ป้ากิ่งชวนปั้นแป้งทำขนมบัวลอย ระหว่างทำป้ากิ่งก็เริ่มร้องเพลง เจ้าหนูก็ถาม “ป้ากิ่งร้องเพลงอะไร” ป้ากิ่งบอกเพลงนวดแป้ง เจ้าหนูถามอีก “ป้ากิ่งร้องเพลงอะไร” ป้ากิ่งได้แต่ยิ้ม มี้เลยนินทาหนูให้ป้ากิ่งฟัง ว่าเวลาอยู่บ้านหนูชอบถามอะไรซ้ำๆอย่างงี้แหละ ถามแล้วถามอีก ป้ากิ่งบอกว่าก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างยิ้มๆไป มี้ต้องฝึกวิทยายุทธเพิ่มละ พอขึ้นไปบนบ้าน เลมอนทำท่าง่วงอ่ะ ดูดนิ้วแล้วก็จะให้มี้อุ้ม มี้เลยอุ้มหนูไว้บนตัก ซักพักน้องนินินที่นั่งข้างๆคุณแม่เค้าจับให้นอนเลย มี้ก็เลยให้เลมอนนอนข้างๆมั่งบอกว่าอย่าแกล้งนินินนะ เจ้าม่อนไม่วายเอามือไปจับหน้าจับตาน้อง มี้ต้องรีบห้าม แล้วก็ก้มไปจ้องหน้านินินซะใกล้เลย ซักพักเจ้าหนูพูดขึ้นมาอย่างดีใจว่า “เลมอนเห็นเลมอนในตานินิน” โอย เจ้าหนู มี้นี่ยิ้มแก้มพองอยู่ในใจเลย หนูไม่เคยสังเกตไม่เคยพูดอย่างงี้มาก่อนเลย…

มันต้มขิง

ไปบ้านป้ากิ่งมาหลายอาทิตย์ ได้ทำได้กินของว่างต่างๆกันไป เป็นถั่วเขียวต้มน้ำตาลบ้าง ลูกเดือยต้มน้ำตาลบ้าง มันต้มขิงบ้าง ล่าสุด ป้ากิ่งให้ปั้นบัวลอย มี 2 สีด้วยนะ สีเหลืองจากฟักทอง สีม่วงจากดอกอัญชัน แต่ไม่ใช่บัวลอยน้ำกะทิ เป็นบัวลอยน้ำขิง เลมอนกินหมดขอเติมอีกถ้วย แต่ถ้วยที่ 2 กินไม่หมดละ มี้ต้องเหมาเอง นี่เลยจุดประกายให้มี้อยากชวนเลมอนมาช่วยกันทำขนมกัน เริ่มจากง่ายๆก่อน มันต้มขิงนี่แหละ มี้ซื้อมันเทศญี่ปุ่นมา ล้างๆแล้วปอกเปลือก หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ให้เลมอนช่วยหยิบใส่หม้อ เจ้าหนูช่วยมี้แป๊บเดียวก็เล่นซะละ มี้เอาหม้อไปใส่น้ำแล้วก็ตั้งบนเตา ให้เริ่มเดือดนิดๆก็ใส่น้ำตาลทรายแดงไป 1 ช้อนโต๊ะพูนๆ เลมอนมาปีนเก้าอี้นั่งยองชะเง้อดู ซักพักใส่ขิงลงไป 2 ชิ้น ให้พอมีกลิ่นนิดหน่อยแต่ไม่อยากได้รสขิงเข้มนัก กลัวเจ้าหนูจะกินไม่ได้ มือว่างละแค่รอให้น้ำเดือดพล่านซักพัก มี้อุ้มเลมอนขึ้นมาดู เลมอนถามใหญ่ว่าอะไร แล้วก็บอก “เลมอนจะกินมันต้มขิงๆ” จ้า มี้รู้แล้ว เสร็จละ ปิดเตาได้ มี้รีบตักใส่ถ้วยเพราะหนูน้อยร้องจะกินอยู่นั่นแหละ กลัวมันจะร้อนเกินไปเลยหยิบน้ำแข็งก้อนเล็ก 3-4 ก้อนจากตู้เย็นใส่ลงไปด้วย คนๆให้พออุ่น เลมอนนั่งหม่ำๆใหญ่เลย ใช้ช้อนตักกินเองด้วยนะ ไม่เหมือนเวลากินข้าวเลยที่จะชอบใช้มือมากกว่า น้ำขิงหกไหลเลอะโต๊ะ…

เที่ยวพัทยาหน้าฝน

เลมอนชอบพูดบ่อยๆว่า “วันนี้ไปทะเลนะ” “เลมอนจะไปตักทรายที่ทะเล” ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมาหม่ามี้กะป่ะป๊าเลยจัดให้ ไปพัทยารอบสองกัน รอบนี้ขอไปใช้บริการคอนโดของอาโกว เราไม่ได้วางแผนอะไรกันมากแค่ว่าจะต้องไปนั่งเล่นทรายว่ายน้ำทะเลซักที่ วันแรกที่ไปถึงเพลียๆจากการเดินทางกันเพราะรถค่อนข้างเยอะเนื่องจากเป็นวันหยุดยาว ถึงคอนโดก็พักผ่อนกันซักพัก เย็นๆเลมอนงอแงจะว่ายน้ำเลยจัดให้เจ้าหนูว่ายกับคุณป๊าละกัน หม่ามี้ขอเป็นกำลังใจขอบสระ ว่ายน้ำเสร็จไปหม่ำข้าวเย็นกันที่ร้าน The Sky Gallery เปิดหาจากวงใจ ร้านนี้เป็น User’s Choice เลยนะแถมใกล้คอนโดสุดๆ ไปถึงเห็นวิวสวยมากอ่ะ แต่คิวก็ยาวเช่นกัน นั่งรอคิวนานจนท้องไส้กิ่วพอประมาณก็ได้โต๊ะ รีบสั่งรีบหม่ำกัน รสชาติอาหารใช้ได้เลย ค่าอาหารก็รู้สึกว่าสมราคานะไม่ได้แพงเว่อร์ ค่อนข้างประทับใจทีเดียวถ้าไม่เสียตรงรอคิวนานนี่แหละ รุ่งขึ้นไปแวะกินข้าวผัดปูง่ายๆแล้วมุ่งไปหาดทรายแก้วกัน มี้พยายามหาชายหาดอื่นกะว่าจะลองเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง แต่ก็มาจบที่หาดทรายแก้วนี่แหละ หาดอื่นไว้โอกาสหน้าเราไปพักแถวๆสัตหีบกันเลยดีกว่า ไปถึงชายหาดเจ้าเลมอนไม่ยอมยืนไม่ยอมเดินบนทราย มี้ต้องอุ้มไปลงห่วงยางเป็ดในทะเล ตอนขึ้นจากน้ำมาก็ให้อุ้มอีก อุตส่าห์เตรียมที่ตักทรายเล่นมา พามานั่งดูหอยดูปูลม ก่อเนินทรายก็แล้ว เจ้าม่อนไม่ยอมนั่งบนทรายอีก สงสัยต้องพามาทะเลบ่อยๆซะละ เที่ยงเราก็หม่ำกันแถวนั้น บ่ายกลับที่พัก แล้วก็ลงสระว่ายน้ำต่อ เอาให้ตัวเปื่อยกันไป มื้อเย็นลองไปฝากท้องที่ร้าน The Chocolate Factory อยู่ติดกับ The Sky Gallery สรุปว่ามี้กะป๊าชอบร้านเมื่อวานมากกว่า วันที่ 3 เราเลยไปลองอาหารเช้าที่…

สีเขียว

ว่างเว้นจากการระบายสีน้ำแบบ wet-on-wet ไปพักใหญ่ เพราะมี้ขี้เกียจเอากระดาษมาแช่น้ำ เมื่อวานเลมอนบอกจะระบายสีน้ำ มี้เลยจัด wet-on-wet ให้ คราวนี้ให้ใช้สีน้ำเงินกับสีเหลือง พอได้อุปกรณ์พร้อม หนูน้อยจัดแจงป้ายสีลงกระดาษทันที ใช้สองมือด้วยนะ มือขวาถือพู่กันจุ่มสีเหลือง มือซ้ายถือพู่กันจุ่มสีน้ำเงิน ป้ายๆวนๆ มีความสุขมาก วันนี้มี้เข้าใจละว่าทำไมเค้าถึงแนะนำให้เด็กระบายสีน้ำแบบ wet-on-wet เพราะทันทีที่เราป้ายสีลงบนกระดาษ สีมันจะแพร่ออกไปตามความชุ่มของน้ำที่กระดาษดูดซับไว้ ซึ่งถ้าเป็น wet-on-dry สีมันจะแพร่น้อยกว่าหรือบางทีก็ไม่แพร่เลยถ้าเราปาดน้ำออกจากพู่กันไปเยอะก่อนระบาย แล้ววันนี้ในที่สุดเลมอนก็พูด “สีเขียว” ออกมา มี้ไม่ต้องพูดไม่ต้องอธิบายให้มากความ ได้แต่อมยิ้มในใจ ว่าหนูน้อยได้ค้นพบสีใหม่แล้ว เลมอนบอกว่า “เลมอนจะเอาสีเขียวอีก” มี้ก็ได้แต่บอกว่าตะกี้หนูทำยังไงก็ทำอย่างงั้นแหละ 555 ไม่รู้ว่าหนูจะเข้าใจจริงๆรึยังว่าสีเขียวมาจากไหน มี้จะเก็บไว้ให้หนูเข้าใจได้ด้วยตัวเองนะ